"Nasz rodzinny Godów przed pierwszą wojną był pruski, a za Olzą były już Austro-Węgry. Ojca wcielono do wojska pruskiego. Po tym, jak czterech jego braci zginęło na froncie, dowódcy zlitowali się nad jego matką i nie puścili go do okopów. Po to, żeby któryś z Pieczków mógł wrócić do domu prowadzić gospodarstwo. Tata był później powstańcem śląskim, z kolei jego młodszy brat w tych samych powstaniach brał udział po niemieckiej stronie… Ciężko to wszystko zrozumieć…
(...)
Pamiętam, jak w szkole teatralnej toczyłem niejedną dyskusję na ten temat. Ja, realista wychowany nie na Sienkiewiczu i polskim romantyzmie, a bardziej na literaturze europejskiej i amerykańskiej, mówiłem do kolegów: „Jaka twoja zasługa w tym, że ty jesteś Polakiem? Żadna, po prostu urodziłeś się jako syn Polaka. U nas na Śląsku, żeby być Polakiem, potrzebna była odwaga, bo na Polskę musieliśmy się zdecydować”. I to czasem wbrew wszystkiemu.
(..)
Przede wszystkim, na szczęście, [bracia] w powstaniu nie spotkali się po przeciwnych stronach frontu, ale i takie historie były na Śląsku na porządku dziennym. Ale już w Polsce ojciec przez 6 lat był bezrobotny, utrzymywał nas z pracy na roli, a jego brat wyjechał do Niemiec i tam nieźle mu się wiodło. (...)
Ironia losu! Przez lata stryj słał z tych Niemiec paczki, żeby powstaniec śląski, w Polsce, o którą walczył, mógł wyżywić rodzinę. To się po prostu w głowie nie mieści! Dla mnie to do dziś jedna z najlepszych lekcji śląskości. (...) Pamiętajmy też, że to nie Polska zdobyła Śląsk, tylko Ślązacy jej ten Śląsk przynieśli. Niektórzy o tym zapomnieli. Ale dość o polityce. Bo dla mnie artysta, który musi się nią podpierać, przestaje być artystą."
Źródło: Rozmowa z Franciszkiem Pieczką: Nawet gdybym jeszcze 100 lat żył poza Śląskiem, umrę jako Ślązak.
Marcin Zasada./i.pl/Dziennik Zachodni
Fot. Jerzy Troszczyński, 1968 r./Fototeka FINA.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz