Przez kilkanaście godzin dziennie, ręcznie, razem z żoną, wypisywał dokumenty umożliwiające ucieczkę przez ZSRR i Japonię. Robił to nawet wtedy, gdy konsulat był już zamykany – według świadków wypisywał wizy do ostatnich minut, a nawet z okna odjeżdżającego pociągu. Szacuje się, że dzięki niemu uratowano kilka tysięcy osób, a pośrednio nawet więcej całych rodzin.
Po wojnie zapłacił za swój wybór cenę: został usunięty ze służby dyplomatycznej i przez lata żył w zapomnieniu. Dopiero w 1985 roku otrzymał tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz