Do zbrodni doszło w Węgrowie (woj. mazowieckie). Piątkowscy byli rolnikami. Mieli pięcioro dzieci. Na przełomie lata i jesieni 1942 roku Niemcy rozpoczęli eksterminację Żydów z getta w Węgrowie. 22 września nastąpiła likwidacja getta i deportacje do obozu zagłady Treblinka II. Niektórym Żydom udało się zbiec i rozpocząć walkę o przetrwanie w ukryciu.
Dwójka z ocalałych z eksterminacji Żydów – Mendel Klein i nieznana z imienia i nazwiska osoba – znaleźli schronienie u Leokadii i Antoniego Piątkowskich. Rodzina przygotowała im kryjówkę w oborze. Rankiem 27 stycznia 1944 roku, najprawdopodobniej w wyniku donosu, do Piątkowskich wtargnęli niemieccy żandarmi. Odnaleźli kryjówkę Mendla Kleina i drugiego Żyda. Leokadia całą odpowiedzialność za pomoc wzięła na siebie. W ten sposób kobieta uchroniła pozostałych członków rodziny przed śmiercią.
Leokadia Piątkowska została zastrzelona przez Niemców wraz z ukrywanymi Żydami. Ciała zakopano w jednym dole. Kilka dni później, pod osłoną nocy, syn i mąż Leokadii przenieśli zwłoki kobiety na cmentarz, gdzie ksiądz potajemnie odprawił pochówek.
Leokadia Piątkowska została uhonorowana przez Instytut Pileckiego w ramach programu „Zawołani po imieniu”. Uroczystości odbyły się 26 października 2021 roku w Węgrowie. Kamień z tablicą poświęconą pamięci Leokadii Piątkowskiej stanął nieopodal ronda Węgrowskich Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata.
Fot. Archiwum Instytutu Pileckiego. Zdjęcie z pogrzebu Jana, syna Leokadii. Węgrów, 6 lipca 1942 r. W czarnej chuście na głowie Leokadia Piątkowska. Zdjęcie ze zbiorów prywatnych Krystyny Kluby.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz