I rozbiór: tajna konwencja rosyjsko-pruska dotycząca rozbioru Rzeczypospolitej, 17 I 1772 r. II rozbiór: traktatu podziałowy między Katarzyną II a Fryderykiem Wilhelmem II, 23 I 1793 r. III rozbiór: konwencja o ostatecznym zatwierdzeniu podziału miedzy Prusami, Rosja i Austrią, 15/26 I 1797 r. Już bez bitew, bez wystrzałów, kilkoma podpisami pod dokumentami, płomień państwowości nad Wisłą zgasł.- - -
Patrząc na mapę, łatwo pomyśleć, że to tylko przesuwanie granic i zmiana kolorów. Tymczasem styczeń był momentem, w którym grabież przestała być „tymczasowa”. Od tej chwili ziemie Rzeczypospolitej stały się oficjalnie cudze – w Rosji, Prusach i Austrii traktowane już nie jako obiekt sporów, lecz jako własność.
Po II rozbiorze państwo jeszcze istniało na mapie, ale w praktyce nie decydowało już o sobie. III rozbiór nie był więc nagłym ciosem, lecz spokojnym domknięciem procesu, który od dawna był gotowy – zapisany, przeliczony i zatwierdzony na papierze.
W 1765 roku Rzeczpospolita Obojga Narodów miała jeszcze 740 860 km². Była jednym z największych państw Europy. Trzy dekady później – 0 km². Z mapy świata zniknęło całe państwo. I rozbiór (1772)Pozostało: 544 180 km²
– Rosja zabrała 80 850 km² (10,9%)
– Austria 78 490 km² (10,6%)
– Prusy 34 630 km² (4,7%)
II rozbiór (1793)Pozostało już tylko: 255 120 km²
– Rosja dołożyła gigantyczne 234 390 km² (31,6%)
– Prusy kolejne 54 670 km² (7,4%)
III rozbiór (1795) – koniec– Rosja: 159 960 km² (21,6%)
– Prusy: 45 290 km² (6,1%)
– Austria: 49 870 km² (6,7%)
Bilans końcowy rozbiorów:– Rosja: ponad 64% terytorium Rzeczypospolitej
– Austria: ok. 18%
– Prusy: ok. 18%
@obserwujący
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz