Bosi skazańcy w papierowych ubraniach, z workami na głowach, a często z ustami zalanymi gipsem, by nie mogli krzyczeć przed śmiercią, że jeszcze Polska nie zginęła. Szli, brutalnie popychani, pod mur. 
Polaków za jednego „poszkodowanego Niemca” – tak Franz Kutschera topił Warszawę we krwi.
1 lutego 1944 roku dosięgła go sprawiedliwość. Tego dnia oddział dywersyjny KG AK wykonał, na rozkaz szefa Kedywu Komendy Głównej AK płk. Emila Fieldorfa „Nila”, wyrok na dowódcy SS i policji na dystrykt warszawski.
Akcję przeprowadzono ok. godz. 9:00 rano w Alejach Ujazdowskich. Kutschera padł od kul dowodzącego 12-osobowym zespołem egzekucyjnym Bronisława Pietraszewicza („Lot”) oraz Zdzisława Poradzkiego („Kruszynka”). Brawurowa akcja, którą przeprowadzono pod silnym ogniem z budynku dowództwa SS i policji, kosztowała życie czterech z dwunastu uczestników.
Bronisław Pietraszewicz, ciężko ranny podczas działań, zmarł kilka dni później.
Na niepokorne miasto spadły represje. Już dzień po zamachu w Al. Ujazdowskich 21 (w pobliżu miejsca akcji) Niemcy rozstrzelali zakładników. Kolejnych 
zamordowano tego samego dnia w ruinach getta. Warszawę i okoliczne miejscowości obłożono kontrybucja finansową w wysokości mln zł.
Ilustracja: scena z wydanego przez #IPN komiksu z serii „W imieniu Polski Walczącej”.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz