Tłumaczenie z języka angielski
Gdy wielbłąd w pustyni Gobi odrzuca swoje nowo narodzone cielę, pasterze wzywają muzyka.
To zdarza się co wiosnę. Trudny poród, matka rodzącą po raz pierwszy, i nie pozwala cielęciu się do niej zbliżyć. Odkopuje je. Bez jej mleka umrze w ciągu dni, a rodzina pasterska nie może sobie pozwolić na jego stratę.
Nie ma weterynarza w odległości pięciuset mil, i nigdy nie potrzebowali żadnego w takim przypadku.
O zmierzchu przywiązują matkę blisko cielęcia. Ktoś wyciąga skrzypce z głową konia, dwustrunowy instrument stepu. Jedna z kobiet zaczyna śpiewać. Ten sam niski sylabiczny dźwięk, chöös, chöös, raz za razem, podczas gdy skrzypce naśladują oddech samej wielbłądzicy i wiatr.
To może trwać godzinę albo do rana.
Matka cichnie. Zaczyna się kołysać. Potem łzy spływają po jej twarzy, co jest częścią, w którą żaden obcy nie wierzy, dopóki tego nie zobaczy. Odwraca się do cielęcia, wącha je i pozwala mu się karmić.
Potem je wychowa. Pasterze używają tej samej pieśni, by oddać sierotę wielbłądowi, który stracił swoje własne.
Ten rytuał jest stary poza wszelką kroniką. W 2015 roku trafił na listę Narodów Zjednoczonych tradycji pilnie potrzebujących ocalenia, ponieważ młodzi ludzie, którzy znają tę pieśń, wyjeżdżają do miasta.
Współczesne rolnictwo ma mnóstwo produktów dla matki, która nie karmi swojego potomstwa.
Mongołowie mają skrzypce i cierpliwą kobietę, i wiedzą od kilku tysięcy lat, że temu, czego wielbłąd potrzebował, było wysłuchanie jej.
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz