Ich historia wiąże się z ekspansją kolonialną mocarstw europejskich i USA.
Termin "obóz koncentracyjny" („campos de concentración”) użyto po raz pierwszy w roku 1896, kiedy to hiszpański generał Valeriano Weyler y Nicolau rozkazał „koncentrować" powstańców z Kubańskiej Armii Wyzwoleńczej, ale także chłopów niezaangażowanych w walkę powstańczą. W tych obozach zmarła prawie jedna trzecia mieszkańców kubańskich wsi.
Okrucieństwa popełniane na Kubie stały się dla USA pretekstem do wypowiedzenia wojny Hiszpanii. Zwycięskie USA przejęły niektóre kolonie hiszpańskie, m.in. Filipiny. W latach 1899–1902 okupacyjne wojska i władze amerykańskie więziły tam w obozach koncentracyjnych swoich dotychczasowych sojuszników w walce przeciw Hiszpanom, którzy powstali przeciw panowaniu kolonialnemu - powstańców i ludność cywilną.
W tym samym czasie (1899–1902) obozy koncentracyjne (concentration camps) budowała armia brytyjska w Afryce Południowej dla kobiet i dzieci Burów walczących przeciwko Anglikom w czasie drugiej wojny burskiej. W obozach zmarło z głodu i chorób ok. 27 tys. (1/4) więźniów (według innych źródeł - 30-40 tys.).
Niewiele później armia niemiecka w latach 1904–1909 prowadziła obozy koncentracyjne w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej (dzisiejsza Namibia). Ciężka praca fizyczna, głód i zabójstwa spowodowały śmierć ok. 65 z 80 tys. członków plemienia Hererów i Namaqua. Współodpowiedzialnym za zbrodnie był ówczesny komisarz Niemieckiej Afryki Płd.-Zach., dr Heinrich Ernst Göring, ojciec Hermanna Göringa.
Na zdjęciach dokumentacja z Namibii. Więcej szczegółów w opisach zdjęć (widoczne po kliknięciu na zdjęcie).
Więcej o ludobójstwie w Namibii: https://dorzeczy.pl/…/Pierwsze-niemieckie-obozy-koncentracy…
Okrucieństwa popełniane na Kubie stały się dla USA pretekstem do wypowiedzenia wojny Hiszpanii. Zwycięskie USA przejęły niektóre kolonie hiszpańskie, m.in. Filipiny. W latach 1899–1902 okupacyjne wojska i władze amerykańskie więziły tam w obozach koncentracyjnych swoich dotychczasowych sojuszników w walce przeciw Hiszpanom, którzy powstali przeciw panowaniu kolonialnemu - powstańców i ludność cywilną.
W tym samym czasie (1899–1902) obozy koncentracyjne (concentration camps) budowała armia brytyjska w Afryce Południowej dla kobiet i dzieci Burów walczących przeciwko Anglikom w czasie drugiej wojny burskiej. W obozach zmarło z głodu i chorób ok. 27 tys. (1/4) więźniów (według innych źródeł - 30-40 tys.).
Niewiele później armia niemiecka w latach 1904–1909 prowadziła obozy koncentracyjne w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej (dzisiejsza Namibia). Ciężka praca fizyczna, głód i zabójstwa spowodowały śmierć ok. 65 z 80 tys. członków plemienia Hererów i Namaqua. Współodpowiedzialnym za zbrodnie był ówczesny komisarz Niemieckiej Afryki Płd.-Zach., dr Heinrich Ernst Göring, ojciec Hermanna Göringa.
Na zdjęciach dokumentacja z Namibii. Więcej szczegółów w opisach zdjęć (widoczne po kliknięciu na zdjęcie).
Więcej o ludobójstwie w Namibii: https://dorzeczy.pl/…/Pierwsze-niemieckie-obozy-koncentracy…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz