Zbyszek Dzięgielewski-Dzięgiel
W nocy z 12 na 13 kwietnia 1940 roku władze sowieckie przeprowadziły drugą masową deportację ludności polskiej w głąb ZSRS. W czasie drugiej deportacji wysiedleniu podlegały rodziny wrogów ustroju: urzędników państwowych, wojskowych, policjantów, służby więziennej, nauczycieli, działaczy społecznych, kupców, przemysłowców i bankierów, oraz rodziny osób aresztowanych dotychczas przez NKWD i zatrzymanych przy nielegalnej próbie przekroczenia granicy niemiecko-sowieckiej. W ramach tej akcji zesłano ok. 61 000 osób / dane NKWD /. Wyjątkowo duży był w tym przypadku odsetek kobiet i dzieci, wynosił bowiem do 80% całości transportów. Ludność tę osadzono w Północnym Kazachstanie, w obwodach: aktiubińskim, akmolińskim, kustanajskim, pietropawłowskim, karagandyjskim, semipałatyńskim, pawłodarskim i północno-kazachstańskim, kilka tysięcy skierowano też do obwodu czelabińskiego. W maju 1940, w ramach uzupełniania kontyngentów lutowego i kwietniowego, wywieziono grupy Polaków i Białorusinów z powiatu białostockiego, lidzkiego i grodzieńskiego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz