19.10.1595 r.
Wyprawa Jana Zamoyskiego do Mołdawii: rozpoczęła się I bitwa pod Cecorą.
Bitwa pod Cecorą rozpoczęła się 19 X 1595 od ataku 200 janczarów tureckich na pozycje Zamojskiego z zamiarem wyciągnięcia sił kanclerza w otwarte pole. Oddziały polskie na wyraźny rozkaz nie oddalały się jednak od obozu. Jeszcze tego samego dnia lewe skrzydło ordy tatarskiej dowodzone przez brata chana uderzyło na jedną z bram obozu polskiego. Zamojski odpowiedział na ten manewr siłami siedmiu chorągwi jazdy. Konnica polska atakując dała się wyciągnąć daleko poza obóz na co czekał chan Gazi Gerej II, który uderzył na flankę nadciągającej jazdy, siłami swego centrum. Śmiałe uderzenie Tatarów zaskoczyło polską jazdę, jednak czujny Zamojski rzucił na odsiecz kolejne chorągwie jazdy oraz roty piechoty. Gazi Gerej II nie zdecydował się na użycie swego prawego skrzydła i pomimo swej przewagi liczebnej ustąpił wraz z ordą z pola. Następnego dnia jeden z oddziałów tatarskich starał się podejść bliżej obozu polskiego został jednak celnie ostrzelany z broni palnej i zmuszony od odwrotu. Po dwóch dniach walki podczas których Tatarom nie udało się zniszczyć przeciwnika w otwartym polu, chan zrozumiał iż nie może liczyć na szybkie zwycięstwo. Dodatkowo Tatarzy musieli liczyć się z tym że im dłużej pozostają w Mołdawii tym bardziej narażony jest Krym na atak Kozaków. Dlatego też obie strony szybko zgodziły się na negocjacje czego efektem było zawarte porozumienie dnia 21 X 1595 roku.
Ugoda cecorska przewidywała uznanie przez Turcję władzy Jeremiego Mohyły oraz zgodę na stacjonowanie polskich załóg w Mołdawii. Nowy hospodar wciąż miał jednak płacić haracz Turcji. Niedługo po zawarciu porozumienia Chan powrócił na Krym. Jednak już w kilka tygodni później wpływy polskie a tym samym władzę Mohyły na Mołdawii starał się podważyć jej poprzedni hospodar Stefan Rozwan. Dzięki udzielonemu wsparciu militarnemu przez księcia siedmiogrodzkiego Zygmunta Batorego, najechał Mołdawię i 12 XII 1595 roku pod Suczawą wydał bitwę Jeremiemu Mohyle wspieranemu przez polskie oddziały. Rozwan przegrał jednak walkę, jego wojska zostały rozbite, a on sam schwytany, zginął nabity na pal.Zwycięstwo Jana Zamojskiego, a później Jeremiego Mohyły poszerzało polskie wpływy na terenie Mołdawii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz