1935. Został skonstruowany w Biurze Studiów PZInż FIAT 508 III/W Łazik lekki samochód osobowo-terenowy przeznaczony dla WP. Miał podwozie otwarte, co pozwalało na szybkie opuszczenie pojazdu w warunkach bojowych Podobnie jak w amerykańskim Jeepie, szyba przednia opuszczała się do przodu, co umożliwiało prowadzenie ognia z pojazdu.
Posiadał ogumienie terenowe, blokadę mechanizmu różnicowego i terenowe położenie przekładni głównej, także skrzyni biegów, z czasem montowano reduktor. Szybkość maks: 105 km/h, zużycie paliwa: 8 l/100 km. W latach 1936 – 1939 zbudowano około 1500 sztuk łazików. Nazwa "Łazik" stała się popularna, tak do dziś nazywa się terenowe pojazdy - zwłaszcza wojskowe.
Używane jako etatowy sprzęt rozpoznania w baonach saperów zmotoryzowanych., transportowy dowódców pułków piechoty i kawalerii. Pozostawały w dyspozycji sztabów dywizji i brygad. Produkowane także w wersji pick-up (lekkie sanitarki)..
W 1938 r. zbudowano prototyp samochodu terenowego PZInż. 303. Był przewidziany jako wóz dowódczy, zwiadowczy, patrolowy, łączności, do transportu lekkich ładunków oraz jako ciągnik do holowania dział ppanc. 37 mm i nkm-ów 20 mm. Napęd na koła obu osi przenoszony był za pośrednictwem sprzęgła jednotarczowego i skrzyni biegów o przełożeniach do jazdy do przodu i do tyłu. Terenowy reduktor i blokada mechanizmów różnicowych oraz zastosowanie wciągarki linowej napędzanej silnikiem pozwalały radzić sobie z najtrudniejszym terenem. Dwa nośne koła zapasowe zamocowane z boków pojazdu oraz duży prześwit ułatwiały przejazd przez takie przeszkody jak rowy.
Brały udział w wytrzymałościowych rajdach doświadczalnych (w grudniu 1938 r. na 1800 km w najtrudniejszych warunkach: na drogach polnych, bezdrożach, piaskach i niezamarzających bagnach, przy silnym mrozie do -25 °C. Po bardzo pomyślnych próbach samochód został zatwierdzony do produkcji seryjnej w roku 1939/40.
Na bazie PZInż. 303 planowano produkcję opancerzonego samochodu zwiadowczego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz