25 grudnia 1076 roku Bolesław II Szczodry koronował się na króla Polski. Ceremonia, którą poprowadził arcybiskup Bogumił, odbyła się najprawdopodobniej w katedrze gnieźnieńskiej. Szczodry był trzecim polskim władcą – po Bolesławie Chrobrym i Mieszku II – który włożył na głowę królewską koronę. Był to jeden z jego największych politycznych sukcesów. Historycy do dzisiaj spierają się, czy książę uzyskał zgodę papieża Grzegorza VII, czy dokonał tego aktu samowolnie. Pierwszy scenariusz jest możliwy, ponieważ Bolesław był jednym z najważniejszych sojuszników Grzegorza w sporze z cesarzem Henrykiem IV. Nie potwierdza go jednak żaden zachowany dokument, a kronikarz Lambert z Hersfeldu podkreślał, że decyzja Piasta została podjęta „wbrew prawu i sprawiedliwości”. Nie jest więc wykluczone, że książę koronował się bez niczyjej zgody, odwołując się do tradycji piastowskiej i koronacji swoich poprzedników. Nie ulega w każdym razie wątpliwości, że akt ten wywołał oburzenie w Rzeszy Niemieckiej. Ceremonia okazała się niestety jednym z ostatnich sukcesów polskiego władcy. Szczodry pozostał na tronie do 1079 roku, kiedy utracił władzę w wyniku buntu poddanych.fot.Jan Matejko/domena publiczna
Bolesław Szczodry (książę i król Polski 1058-1081/1082) 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz