12 maja 1364 roku Król Kazimierz III Wielki
ogłosił akt fundacyjny Akademii Krakowskiej.
Już dwa lata wcześniej ten światły władca pisał w liście do papieża Urbana V:
" ażeby w mieście Krakowie …. mógł otworzyć
studium generale w jakimkolwiek wydziale, a
specjalnie tak prawa kanonicznego jak i
cywilnego… gdyż z powodu wielkiej odległości
…nauka w tych okolicach cierpi wygnanie”.
Papież przychylił się do tej prośby.
Akademia Krakowska była uczelnią stworzoną na wzór uniwersytetów włoskich. Rektora wybierano spośród ogółu studiujących, studenci mogli wybierać sobie mistrzów, u których pobierali naukę. Nad egzaminami i nadaniami stopni naukowych czuwał kanclerz królewski (ten fakt przypominał z kolei model paryski), on też pilnował wypełniania praktyk w sądach przez studentów. Mistrzowie byli wynagradzani ze skarbu państwa, scholarzy wybierali rektora, któremu przyrzekali posłuszeństwo i poddaństwo wobec jego jurysdykcji. Zarówno rektor, jak i profesorowie byli opłacani ze skarbu państwa, przez urzędników króla, a źródłem tego dochodu były żupy solne w Wieliczce i Bochni. Kazimierz Wielki wyznaczył jednego Żyda w Krakowie, który mógł udzielać pożyczek studentom i profesorom.
W Akademii Krakowskiej funkcjonowały
następujące wydziały: prawa 5 katedr prawa rzymskiego i 3 kanonicznego, medycyny 2 katedry, sztuk wyzwolonych 1 katedra.
Dodać też trzeba, że król zadbał także o bezpieczeństwo socjalne studentów.Mogli oni bezpłatnie podróżować do domów,a także przewozić żywność.
Śmierć króla Kazimierza Wielkiego
spowodowała kryzys w funkcjonowaniu
Akademii, jednak jej działalność nie ustała.
Żródło:historia.pl
/Boguś
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz