9 grudnia 1942 roku w Kolonii Dąbrowa, nieopodal Łaskarzewa Niemcy za pomoc udzielaną Żydom rozstrzelali polską rodzinę Proczków - Tomasza i Jadwigę oraz trójkę ich dorosłych dzieci: Mariannę, Stanisława i Natalię. Wymienione osoby zostały rozstrzelane na podwórzu, natomiast dwaj Żydzi, którym rodzina Proczków udzielała pomocy zostali zastrzeleni przez Niemców podczas próby ucieczki: pierwszy z Żydów w okolicach gajówki, a drugi nieopodal majątku dziedzica Uścice. Z życiem uszedł najstarszy syn Proczków, Jan, który mieszkał w osobnym domu oraz najmłodsza córka Proczków, 12-letnia Aleksandra, którą w swoim domu ukryła rodzina Nowotników. Po ograbieniu zwłok i gospodarstwa Proczków Niemcy odjechali. Pochówkiem rodziców i rodzeństwa zajął się Jan. Po wojnie rodzeństwo upamiętniło pomnikiem pomordowanych członków rodziny. Pomnik wznosi się na cmentarzu parafialnym w Łaskarzewie. Na zdjęciu Tomasz Proczek podoficer armii carskiej jako sanitariusz wraz z żoną Jadwigą - zdjęcie z ok. 1910 roku.
Fot. ARCH. MB /Marta
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz