Nie dane było długo pozostać Trauguttowi na uboczu. Znów upomniało się o niego wojsko, choć tym razem polskie. Kiedy rozpoczęło się powstanie styczniowe, zgłosili się do niego bojownicy z Polesia, prosząc, by poprowadził ich oddziały do walki.
🔶 Nie miał wyjścia, podjął to wyzwanie. Pierwszą wygraną bitwę stoczył 17 maja 1863 r., następną cztery dni później. Jednak nie wszystkie potyczki przebiegły po jego myśli. 26 maja ustąpił pod naporem wojsk generała Eggera i schorowany ukrył się w majątku Elizy Orzeszkowej.
🔶 Potem znów podjął walkę, choć bez kontaktu z Rządem Narodowym. W obliczu silnego naporu wojsk rosyjskich wygrana stawała się coraz mniej prawdopodobna. Postanowił wówczas wziąć sprawy w swoje ręce. Najpierw został komisarzem nadzwyczajnym na zagranicę.
🔶 10 października 1863 r. dotarł do Warszawy, 17 października powziął decyzję o objęciu dyktatury powstania. Z wielką energią przystąpił do działania. Zreorganizował centralne powstańcze władze i powstańcze sity zbrojne, tworząc jednolite korpusy podzielone terytorialnie, próbował też zorganizować pospolite ruszenie chłopów, rozwinął kontakty z rewolucyjno-demokratycznym ruchem europejskim. Marzył o pospolitym ruszeniu i masowej akcji zbrojnej, która wznieciłaby konflikt na skalę europejską. Nie wiadomo, czy tracące impet powstanie udałoby się doprowadzić do zwycięskiego końca. Plany były dalekosiężne.
🔶 Nie miał wyjścia, podjął to wyzwanie. Pierwszą wygraną bitwę stoczył 17 maja 1863 r., następną cztery dni później. Jednak nie wszystkie potyczki przebiegły po jego myśli. 26 maja ustąpił pod naporem wojsk generała Eggera i schorowany ukrył się w majątku Elizy Orzeszkowej.
🔶 Potem znów podjął walkę, choć bez kontaktu z Rządem Narodowym. W obliczu silnego naporu wojsk rosyjskich wygrana stawała się coraz mniej prawdopodobna. Postanowił wówczas wziąć sprawy w swoje ręce. Najpierw został komisarzem nadzwyczajnym na zagranicę.
🔶 10 października 1863 r. dotarł do Warszawy, 17 października powziął decyzję o objęciu dyktatury powstania. Z wielką energią przystąpił do działania. Zreorganizował centralne powstańcze władze i powstańcze sity zbrojne, tworząc jednolite korpusy podzielone terytorialnie, próbował też zorganizować pospolite ruszenie chłopów, rozwinął kontakty z rewolucyjno-demokratycznym ruchem europejskim. Marzył o pospolitym ruszeniu i masowej akcji zbrojnej, która wznieciłaby konflikt na skalę europejską. Nie wiadomo, czy tracące impet powstanie udałoby się doprowadzić do zwycięskiego końca. Plany były dalekosiężne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz