Mikołaj Rej urodził się 4. LUTEGO 1505 w Żurawnie pod Haliczem.

 Alicja Kondraciuk

Był jed­nym z pierw­szych po­etów two­rzą­cych w ję­zy­ku pol­skim. Uwa­żał, że pi­sa­nie jest jego oso­bi­stą mi­sją spo­łecz­ną, dzię­ki któ­rej re­ali­zu­je re­ne­san­so­wy po­stu­lat roz­wo­ju li­te­ra­tu­ry oj­czy­stej. Głów­nym ad­re­sa­tem jego twór­czo­ści sta­ła się śred­nio­za­moż­na szlach­ta, co szcze­gól­nie wi­dać w sty­li­sty­ce jego naj­waż­niej­szych utwo­rów. Dzie­ła Reja na­pi­sa­ne są więc ję­zy­kiem po­tocz­nym, czę­sto bar­dzo do­sad­nym i od­wo­łu­ją­cym się do co­dzien­nych re­aliów. Zaj­mo­wał się tak­że prze­kła­dem na ję­zyk pol­ski utwo­rów re­li­gij­nych.

Twór­czość Reja wpi­su­je się w kon­wen­cje wie­lu ga­tun­ków li­te­rac­kich. Jako pierw­szym wpro­wa­dził do pol­skiej li­te­ra­tu­ry frasz­kę. Jego utwo­ry mia­ły przede wszyst­kim kształ­to­wać po­sta­wę re­ne­san­so­we­go czło­wie­ka. Pi­sar­stwo Mi­ko­ła­ja Reja cha­rak­te­ry­zu­je się pro­sto­tą, ob­ra­zo­wo­ścią oraz ga­wę­dziar­stwem. Ję­zyk li­te­rac­ki opie­ra na mo­wie po­tocz­nej, jed­no­cze­śnie prze­no­sząc do niej ele­men­ty kul­tu­ry lu­do­wej. Wspól­nym te­ma­tem jego dzieł jest mo­ra­li­za­tor­stwo i dy­dak­tyzm. Two­rzył ka­za­nia ("Po­styl­la"), dra­ma­ty ("Żywot Jó­ze­fa"), mo­ra­li­te­ty ("Ku­piec"), prze­kła­dy ("Psal­my"), dia­lo­gi ("Krót­ka roz­pra­wa") czy epi­gra­ma­ty ("Fi­gli­ki"). Był au­to­rem dwóch po­pu­lar­nych trak­ta­tów ("Zwier­cia­dło", "Wi­ze­ru­nek"), w któ­rych po­ru­szał kwe­stie do­ty­czą­ce po­stę­po­wań osób świec­kich w okre­sie re­ne­san­su.

Za ży­cia Mi­ko­łaj Rej był pi­sa­rzem ce­nio­nym i bar­dzo po­pu­lar­nym. Mimo tego, iż oka­zał się być twór­cą bar­dzo płod­nym i nie­zwy­kle wszech­stron­nym to jed­nak wie­le jego utwo­rów nie prze­trwa­ło do dziś. Szcze­gól­nie do­ce­nia­ne są jego sa­ty­ry spo­łecz­no-oby­cza­jo­we, w któ­rych ko­men­to­wał ota­cza­ją­cą go rze­czy­wi­stość. Twór­czość Reja ukształ­to­wa­ła pol­ską li­te­ra­tu­rę na wie­le lat - wie­lu pi­sa­rzy idąc jego śla­da­mi za­czę­ło od­waż­niej gło­sić swo­je po­glą­dy na te­ma­ty spo­łecz­ne, po­li­tycz­ne czy na­ro­do­we.