Human zoos, also known as ethnological expositions, were public displays of people, usually in a so-called "natural" or "primitive" state. They were most prominent during the 19th and 20th centuries. These displays sometimes emphasized the supposed inferiority of the exhibits' culture, and implied the superiority of "Western society", through tropes that purported marginalized groups as "savage". The idea of a "savage" derived from Columbus's voyages deemed European culture, pure while other cultures were titled impure or "wild". And this stereotype relies heavily on the idea that different ways of living were "cast out by God", as other cultures do not recognize Christianity in relation to Creation. Throughout their existence, such exhibitions garnered controversy over their demeaning, derogatory, and dehumanizing nature. They began as a part of circuses and "freak shows" which displayed exotic humans in a manner akin to a caricature which exaggerated their differences. They then developed into independent displays emphasizing the exhibits' inferiority to Western culture and providing further justification for their subjugation. Such displays are featured in multiple colonial exhibitions and at temporary exhibitions in animal zoos.
Ludzkie ogrody zoologiczne, zwane także ekspozycjami etnologicznymi, były publicznymi pokazami ludzi, zwykle w tak zwanym stanie „naturalnym” lub „prymitywnym”. Największą sławę osiągnęli w XIX i XX wieku. Pokazy te czasami podkreślały rzekomą niższość kultury eksponatów i sugerowały wyższość „społeczeństwa zachodniego” poprzez tropy, które rzekomo przedstawiały marginalizowane grupy jako „dzikie”. Idea „dzikusa” wywodząca się z podróży Kolumba uznawana jest za kulturę europejską, czystą, podczas gdy inne kultury nazywano nieczystymi lub „dzikimi”. A stereotyp ten w dużej mierze opiera się na idei, że różne sposoby życia zostały „wyrzucone przez Boga”, ponieważ inne kultury nie uznają chrześcijaństwa w odniesieniu do Stworzenia. Przez całe swoje istnienie takie wystawy budziły kontrowersje co do ich poniżającego, uwłaczającego i odczłowieczającego charakteru. Zaczęli jako część cyrków i „dziwacznych pokazów”, które przedstawiały egzotycznych ludzi w sposób przypominający karykaturę, która wyolbrzymiała ich różnice. Następnie rozwinęły się w niezależne ekspozycje podkreślające niższość eksponatów w stosunku do kultury zachodniej i dostarczające dalszego uzasadnienia dla ich ujarzmienia. Takie eksponaty są prezentowane na wielu wystawach kolonialnych i na wystawach czasowych w ogrodach zoologicznych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz