21.03.1841 r.
Francuski parlament przyjął ustawę ograniczającą pracę nieletnich.
Od tej pory nie można było zatrudniać dzieci poniżej ósmego roku życia, młodsze niż 12 lat nie mogły pracować na nocną zmianę, a te, które nie ukończyły 16 lat – 12 godzin dziennie. Ustawa okazała się pustym gestem, bo nie przewidywała kontroli jej przestrzegania. Spis sporządzony sześć lat później tylko w części departamentów i tylko w największych fabrykach i kopalniach ujawnił, że w państwie króla Ludwika Filipa pracowało co najmniej 131 tys. dzieci. Płacono im mniej niż kobietom, które rzadko otrzymywały więcej niż jednego franka dziennie, co równało się cenie dwóch bochenków chleba.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz