04.12.1520 r.
Na Sejmie w Bydgoszczy zatwierdzono wydany 7 stycznia tego roku przez króla Zygmunta Starego przywilej toruński, którego głównym postanowieniem było wprowadzenie przymusu pańszczyzny w wysokości jednego dnia w tygodniu, w miejsce 2-4 dni w roku.
Sejm w Piotrkowie zatwierdził tzw. przywilej toruński wydany niemal rok wcześniej (7 stycznia 1520 r.) przez króla Zygmunta I Starego. Nakładał on na chłopów obowiązek nieodpłatnej pracy przez jeden dzień w tygodniu na rzecz właścicieli ziemskich. Pańszczyzna, czyli świadczenie włościan na rzecz feudałów, istniała od XII w., ale aż do zatwierdzenia przywileju toruńskiego wynosiła od dwóch do czterech dni w roku. Pańszczyzna na ziemiach polskich została zniesiona dopiero w XIX w.: w zaborze pruskim na podstawie kilku aktów prawnych w latach 1811-50, w zaborze austriackim w 1848 r., co było pokłosiem powstania krakowskiego, a w zaborze rosyjskim w 1864 r.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz