Jadwiga Smosarska – królowa polskiego kina przedwojennego
1 listopada 1971 r. zmarła Jadwiga Smosarska, aktorka filmowa i teatralna, wielka gwiazda polskiego kina w okresie międzywojennym.
Zadebiutowała w roku 1918, na scenie Teatru Letniego w Warszawie rolą Lilii w sztuce zatytułowanej „Ciotka Karola”. Do wybuchu II wojny światowej grała nieprzerwanie w teatrach stołecznych. Debiutem filmowym był dla Smosarskiej obraz Aleksandra Hertza, zatytułowany „Dla szczęścia”.
Do historii polskiego filmu zapisała się za sprawą kilku niezapomnianych filmów, ale także jako pierwsza aktorka, która zagrała mężczyznę na srebrnym ekranie w komedii „Czy Lucyna to dziewczyna?”. Film z 1934 roku do dziś uchodzi za artystyczną wizytówkę Jadwigi Smosarskiej. Jedną z jej najbardziej pamiętnych kreacji była tytułowa rola w „Barbarze Radziwiłłównie” (1935).
Aktorka wystąpiła w blisko 30 polskich filmach, co przyniosło jej wielką popularność: widzowie i krytycy uznali Jadwigę za największą gwiazdę „złotego wieku” polskiego kina, czyli dwudziestolecia międzywojennego.
Po premierze filmu „Księżna Łowicza” w 1932 roku aktorka otrzymała ofertę pracy w Hollywood, z której zrezygnowała, ponieważ musiałaby na długo wyjechać z Polski i rozstać się z bliskimi.
Po pierwszych bombardowaniach Warszawy we wrześniu 1939 r., wyjechała z mężem do krewnych na Litwie. Następnie dotarli do Stanów Zjednoczonych przez Łotwę, Szwecję i Norwegię w listopadzie 1939 r. Dzięki propozycji polskiego impresariusza, który już wcześniej chciał zorganizować jej artystyczne tournée po USA podjęła pracę społeczną wśród Polonii. Wiosną 1944 roku zagrała Julię w komedii Aleksandra Fredry „Pierwsza lepsza” w Teatrze Polskich Artystów w Nowym Jorku.
Po wojnie kilkakrotnie odwiedzała Polskę, by ostatecznie powrócić z mężem do rodzinnego miasta na stałe w grudniu 1970. Zmarła niecały rok później na agranulocytozę.
Polecamy publikację IPN „Kino pod okupacją”:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz