Placówki Straży Granicznej jako pierwsze przystąpiły do odparcia niemieckiej agresji w 1939 r. Jej żołnierze wykazali się dużą odwagą i nie opuścili zajmowanych stanowisk, dlatego jako jedni z pierwszych złożyli w obronie ojczyzny największe poświęcenie – swoje życie.
W ostatnich dniach przed wybuchem wojny na granicy polsko-niemieckiej dochodziło do wielu incydentów zbrojnych oraz coraz mniej skrywanych przygotowań do ataku (np. zamknięcie przejść granicznych, wstrzymanie ruchu pociągów międzynarodowych)., m.in. już 26 sierpnia 1939 r. zginęli dwaj żołnierze z placówki w Bonisławiu. W tym samym dniu pluton wzmocnienia Komisariatu Straży Granicznej w Jabłonkowie, stacjonujący w Mostach, stoczył walkę z oddziałem dywersyjnym, który zaatakował tunel kolejowy i stację Mosty na przeł. Jabłonkowskiej. W sierpniu 1939 r. zginęło lub zostało rannych w czasie służby kilkunastu strażników granicznych. Ich pogrzeby przeradzały się w antyniemieckie manifestacje.
Z chwilą ogłoszenia mobilizacji Straż Graniczna stała się częścią Sił Zbrojnych, a strażnicy – żołnierzami Wojska Polskiego. Ważne miejsca na granicy obsadziły patrole, które 1 września jako pierwsze przyjęły niemieckie uderzenie. Placówki i plutony SG po wykonaniu osłony miały wycofać się do miejsc koncentracji i wejść w skład jednostek rezerwowych. Tempo niemieckiej inwazji rozproszyło oddziały Straży Granicznej, które zmuszone były do walki w odosobnieniu lub przyłączyły się do jednostek WP. Tam, gdzie było to możliwe, utworzone zostały bataliony SG.
Żołnierze Straży Granicznej brali udział m.in. w obronie wybrzeża, Pomorza, Mazowsza, Śląska i Wielkopolski, a w stolicy Komendę Główną SG przekształcono w Dowództwo Obrony Warszawy pod dowództwem gen. bryg. Waleriana Czumy, ostatniego komendanta głównego SG.
Żołnierze SG podzielili los rozbitej polskiej armii – znaczna część trafiła do niemieckiej niewoli i została osadzona w stalagach i oflagach. Ci, których oddziały podczas odwrotu dotarły na tereny zajęte przez Armię Czerwoną, trafili do obozów i więzień NKWD. Część z nich została zgrupowana w specjalnych obozach NKWD w Ostaszkowie i Kozielsku. Zostali zamordowani w 1940 r.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz