Maksyma, która mu przyświecała brzmiała „każdy zawód jest placówką, na której buduje się Polskę"

 7 listopada 1914 roku w Warszawie otwarty został Dom Towarowy Braci Jabłkowskich. Była to pierwsza w historii polskiego handlu placówka, którą dziś możemy określić mianem "dyskont". Oferowane w niej towary pochodziły prosto od producentów, co w znacznym stopniu niwelowało ceny i podnosiło jej konkurencyjność. Aby uprzyjemnić zakupy, otwarto na trzecim piętrze kawiarnię, a w sezonie letnim, na tarasie mieszczącym się na dachu, serwowano kefiry i soki owocowe, propagując idee zdrowego żywienia.

Wbrew pozorom początków tej placówki handlowej nie należy doszukiwać się w Warszawie, a ... w Cielcach pod Kaliszem, gdzie działalność gospodarczą prowadził Józef Jabłkowski- ojciec jedenaściorga dzieci, założyciel pierwszej cukrowni w tak zwanej Kongresówce, a także budowniczy wielu szkół dla chłopskich dzieci i łódzkiej odnogi Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Maksyma, która mu przyświecała brzmiała „każdy zawód jest placówką, na której buduje się Polskę". Dorobił się majątku, którego wkrótce niektórzy zaczęli mu zazdrościć. Na skutek różnych niesłusznych oskarżeń o oszustwa zbankrutował. Rodzina Jabłkowskich przeprowadziła się wkrótce do Warszawy, gdzie dalszą działalność gospodarczą podjął najstarszy syn Józefa Jabłkowskiego-Józef junior, który razem z rodzeństwem założył w roku 1880 Towarzystwo BraciJabłkowskich, które pełniło rolę kasy zapomogowo-pożyczkowej. Każde z dzieci wpłacało do niej niewielką kwotę sześciu rubli rocznie i w sytuacji nagłej potrzeby mogło podjąć tyle, ile potrzebowało. Towarzystwo podupadło jednak już 9 lat później. Jedną z jego współwlaścicielek była siostra Józefa Jabłkowskiego-Aniela, która w Warszawie na ulicy Hożej prowadziła niewielki sklep, który także upadł w roku 1897. W tej sytuacji Józef postanowił zaryzykować i inwestując cały posag swojej żony przeniósł sklep siostry na ulicę Bracką 20. Poznając zasady rynku i upodobania klientów zmienił również jego profil. Do tej pory funkcjonujący jako sklep krawiecki z materiałami do szycia zmienił w profesjonalną placówkę oferującą gotowe stroje. Pomysł okazał się być strzałem w dziesiątkę. Sklep w końcu zaczął przynosić dochody. Rychło Józefowi i Anieli zaczął pomagać już pełnoletni najmłodszy brat Kazimierz.

To właśnie on razem z Józefem w roku 1913 podjął się utworzenia domu towarowego przy ulicy Brackiej 25, którego projektantami byli Karol Jankowski i Franciszek Lilpop.

Lata największej świetności Dom Towarowy przeżywał w dwudziestoleciu międzywojennym. Do 1939 roku był jedynym tego typu domem handlowym w Warszawie oraz największym domem towarowym w Polsce; prowadził także sprzedaż wysyłkową. Pracownicy firmy wysyłani byli na pokazy mody do Paryża, aby tam podpatrywać najnowsze kolekcje mody.

Działalności obiektu nie zakłóciła również wojna. Warto również dodać, że w czasie Powstania Warszawskiego firma wspierała powstańców, zaopatrując ich w odzież, obuwie i żywność. Produkowano tu także amunicję. Jako jeden z nielicznych budynków w tamtym rejonie Warszawy, Dom Towarowy Braci Jabłkowskich przetrwał szczęśliwie bombardowania miasta. W 1945 roku wznowiono sprzedaż oraz rozdzielano towary UNRRA.

W okresie stalinizmu Jabłkowskim odebrano dom towarowy. W kolejnych latach mieścił się w nim między innymi Centralny Dom Dziecka, następnie Dom Obuwia oraz siedziby biur, a od 1992 roku dom handlowy "Arka".

W czerwcu 1996 roku reaktywowano firmę Bracia Jabłkowscy i zwrócono jej budynek handlowy przy Brackiej 25.

W roku 2010 rozpoczęła się budowa nowego domu towarowego na rogu ulic Brackiej i Chmielnej, jednak zamiast sklepów planowany był tu budynek biurowy, który został oddany do użytku we wrześniu 2011 roku.

/Boguś