6 listopada 1939 roku okupanci aresztowali 183 krakowskich naukowców, zaproszonych do Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie na wykład poświęcony niemieckiemu stosunkowi do nauki.
– Tutejszy uniwersytet rozpoczął rok akademicki bez wcześniejszego uzyskania zgody władz niemieckich. Jest to wyraz złej woli. W związku z tym, wszyscy zostaną wywiezieni do obozu koncentracyjnego. Kto odważy się na opór wobec wykonania mojego rozkazu, zostanie zastrzelony – powiedział podczas spotkania SS-Sturmbannführer Brunon Müller.
Zaraz po tych słowach krakowskich uczonych siłą wyprowadzono z gmachu uniwersytetu, po czym wywieziono do więzienia przy ul. Montelupich. Ostatecznie deportowano ich do KL Sachsenhausen. Brutalny atak na polskich intelektualistów wywołał oburzenie na całym świecie. Wtedy, w pierwszych miesiącach okupacji miało to jeszcze znaczenie. Niemcy uwolnili 101 uwięzionych, którzy mieli powyżej 40 lat. Wielu uczonych, wycieńczonych warunkami obozowymi, wkrótce zmarło. Pobyt w obozie przypłaciło życiem 13 profesorów, m.in: prof. Stanisław Estreicher oraz wybitni historycy literatury: Ignacy Chrzanowski i Stefan Kołaczkowski.– Nie da się opisać, ile mieliśmy zawracania głowy z krakowskimi profesorami. Gdybyśmy sprawę załatwili na miejscu, miałaby ona całkiem inny przebieg. Proszę więc usilnie, by nie kierowali już nikogo więcej do obozów koncentracyjnych w Rzeszy, lecz podejmować likwidację na miejscu lub wyznaczać zgodną z przepisami karę – podsumował całą akcję Hans Frank, generalny gubernator okupowanych ziem polskich.
Dowiedz się więcej: Artykuł „Ofiary Sonderaktion Krakau”: https://bit.ly/3mHtDrl
Artykuł „Sonderaktion Krakau – perspektywa żon i dzieci”: https://bit.ly/3WIwZdZ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz