Warszawa walczy.

 

Marcin Czapliński

@czaplinskiii

Zapraszam na opowieść o 15 dniu Powstania Warszawskiego. Wtorek, imieniny Marii i Napoleona. Pogodny dzień, 16°C. Wschód słońca 5:34, zachód 20:18. Święto Wojska Polskiego. Warszawa walczy.

Mimo oblężenia i ciągłego ognia, powstańcy obchodzą Święto Wojska Polskiego. Symbolicznie, ale z dumą. Msza Święta. Tego dnia Niemcy po raz pierwszy używają w stolicy kolosa moździerza „Karl” kal. 600 mm. Pociski ważące tonę spadają na Śródmieście.

„Prudential”, najwyższy budynek Warszawy, jest intensywnie ostrzeliwany. Na północno-zachodniej linii Starego Miasta trwa potężne natarcie. Wieczorem wróg zdobywa pałac Mostowskich… ale kontratak „Parasola” i „Wigier” zmienia sytuację.

Dochodzą do walki na dystans kilku metrów. Granaty zmuszają Niemców do odwrotu. W tym samym czasie na Żelaznej, Grzybowskiej, Siennej i Prostej bronią się „Chrobry II” i „Hala”. Krochmalna zmienia właściciela kilka razy jednego dnia. Północno-zachodnie Śródmieście to chaotyczny teatr bitewny. Wieczorem Niemcy wracają do pozycji wyjściowych, tracąc co najmniej 150 żołnierzy i 5 czołgów. W Alejach Ujazdowskich 23 oddział AK zdobywa budynek obsadzony przez kompanię S.A. Powstaje batalion „Rum”.

Oddział „Jeleń” obsadza Fort Legionów Dąbrowskiego. Nad miastem pojawiają się samoloty sowieckie, bombardują lotnisko Okęcie, w rękach Niemców. „Biuletyn Informacyjny” zaczyna publikować listy osób zaginionych. Nocą z Brindisi nadlatują alianckie samoloty ze zrzutami broni. Trzy zostają strącone nad Warszawą. Jedna z maszyn, kanadyjska, spada w płomieniach przy barykadzie na Miodowej. Wszyscy lotnicy giną. Powstańcy wymontowują z wraku działko.