Maria Latkowska "Maryla"

 Druga Rzeczpospolita oraz PRL w kolorze 1918-1989

 p

Nie zapomnij o Nas, Powstańcach Warszawskich

7 września 1944 roku zmarła sanitariuszka Maria Latkowska "Maryla".

Stu­dio­wała medy­cynę na Wydziale Lekar­skim taj­nego Uni­wer­sy­tetu War­szaw­skiego, zali­czyła trzy lata.

Udział w konspiracji 1939-1944:

W konspirację zaangażowana od 1942 roku. Była sani­ta­riuszką kom­pa­nii por. T. Maj­cherczyka, ps. Zdan, w bata­lio­nie Łuka­siń­ski, w rejo­nie IV Obwodu Śród­mie­ście. Szko­liła sani­ta­riuszki zarówno batalionu "Łuka­siń­ski", jak i batalionu " Kiliński".

Oddział:

Armia Krajowa - batalion "Kiliński" - 4. kompania "Watra" - pluton 171A, (na Starym Mieście walczyła jako kompania "Osa") - szpitale powstańcze : Miodowa 24 i Długa.

Rodzina walcząca w Powstaniu Warszawskim:

Jej mąż dr Michał Latkowski ps. „Mir”, był leka­rzem I kom­pa­nii w batalionie AK Łuka­siń­ski. Pobrali się w styczniu 1944 r. Podczas Powstania Warszawskiego Maria Latkowska była w zaawan­so­wa­nej ciąży. Męża spotkała podczas pełnienia służby na Starym Mieście. "Zapa­mię­tano ją jako pełną dobroci i tro­skli­wo­ści o rannych."

Szlak bojowy:

Stare Miasto - kanały - Śródmieście Północ

Okoliczności śmierci:

W czasie Powstania Warszawskiego była w 8. miesiącu ciąży. Podczas przechodzenia kanałami ze Starego Miasta zaczęła rodzić. Dziecko (chłopiec) zmarło. Marię umieszczono w szpitalu na ul. Foksal. Zmarła w wyniku zakażenia, jakiego dostała w wyniku przejścia kanałami. Natomiast "Pamiętniki TLW" przedstawiają inny przebieg zdarzeń: "W cza­sie przej­ścia kana­łami ze Sta­rego Mia­sta do Śród­mie­ścia została w kana­łach ciężko ranna odłam­kiem granatu. Zmarła w powstań­czym szpi­talu przy ul. Fok­sal 7 IX 1944 r. Dziecko też zmarło." Tamże przydział : " pracowała w szpitalach przy ul. Długiej i Miodowej 24, sanitariuszka i łączniczka w plutonie 171 batalionu Łukasiński, szlak bojowy: Wola - Stare Miasto

Miejsce pochówku:

Warszawa, Cmentarz Powązkowski w Warszawie, kwatera 235 - grób rodzinny Wyganowskich i Myszczyńskich.

Informacje dodatkowe - losy rodziny w okresie okupacji niemieckiej

W marcu 1940 r. Niemcy aresztowali ojca Marii - Ignacego Myszczyńskiego z dwoma synami, Bolesławem i Zbigniewem. Ojciec i star­szy brat Bolesław zostali roz­strze­lani w Palmirach, natomiast najmłod­szy Zbigniew został wywie­ziony do obozu koncentracyjnego i zginął w Mauthausen. Myszczyńscy mieszkali przed wojną w Warszawie, przy ul. Wspólnej 45. Aresztowanie nastąpiło w biurze przy ul. Hożej, gdzie Ignacy Myszczyński prowadził kancelarię prawną związaną z patentami.

Publikacje:

Stanisław Tworkowski: "Ostatni zrzut : opowiadania i nowele : 1939-1945" / rozdział "Marycha"; Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego - Powstanie Warszawskie i medycyna, wydanie II, Warszawa 2003 r

Źródła: MPW-baza uczestników PW, archiwum rodzinne

#NieZapomnijONas

Zainteresowały Cię zdjęcia, które pokolorowałem? Myślisz, że są warte Twojej uwagi? Jeśli tak, proszę wesprzyj moją działalność stawiając mi symboliczną kawę. Będę bardzo wdzięczny

https://buycoffee.to/drugarpiprlwkolorze

P.S. Zostały jeszcze dziesiątki tysięcy zdjęć do pokolorowania