Pensja, bardzo dobra pensja międzywojennego wykwalifikowanego robotnika w pewnych branżach (np. poligraficznej), wynosiła w drugiej połowie lat 30tych XX wieku między 250 a 400zł. Podobnie zarabiali górnicy. Przeciętny wykwalifikowany robotnik zarabiał około 200zł. Ci, których wkładem była głównie siła własnych mięśni zarabiali około 130zł. O robotnikach sezonowych nawet nie wspominam, ci zarabiali najgorzej.
Koszt wynajmu bywał bardzo różny. Zależał jak zwykle od lokalizacji, standardu, liczby pomieszczeń. Ci biedniejsi zamieszkiwali w suterenach czasem dzieląc powierzchnię z inną rodziną. Ważnym czynnikiem wyboru była oczywiście kwestia ile osób w rodzinie miało pracę. Bo jeśli np starszy syn również był zatrudniony można było sobie pozwolić na samodzielne, większe lokum.
Jak kształtowały się ceny żywności (różne w innych częściach kraju):
kg mąki w 1939 roku kosztował średnio 50gr
kg ziemniaków - 10gr
ceny kg mięsa wołowego, wieprzowego oraz słoniny były podobne - 1,55 zł (słonina droższa o kilka groszy)
1 kg masła blisko 4 zł
15 jaj to koszt około 1,50zł
litr mleka - 26 gr
Do pracy trzeba było niekiedy dojechać. 1km jazdy tramwajem kosztował 15 gr. Można było zakupić także bilet miesięczny a to już wydatek przynajmniej kilkunastu złotych.
Mydło do prania to koszt 1,20 za kg, toaletowe około 1zł za kostkę.
Odzież - baaardzo różnie.
Robotnik wykwalifikowany z odpowiednim stażem mógł wieść całkiem stabilne życie. Przy oszczędnym trybie życia (lub nie będąc jedynym żywicielem rodziny) po kilku miesiącach, może trochę dłużej, mógł sobie pozwolić na zakup odbiornika radiowego.
Jako ciekawostkę podam, że bilet lotniczy do Paryża to był wydatek 300zł. No ale już do Lwowa leciało się już tylko za 50zł.
fot: zbiory NAC, robotnicy przy budowie linii kolejowej
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz