Zbliżają się urodziny gen. Franciszka Kleeberga (ur. 1 lutego 1888). Jak co roku na facebookowych grupach historycznych trwa awantura o to, czy dowodzona przez niego bitwa pod Kockiem na początku października 1939 miała sens, czy nie, skoro i tak było już wtedy wiadomo, że wojna jest przegrana, więc o co tu się bić. Pomijając wszystko inne ta coroczna awantura pokazuje, że Polacy wcale nie potrzebują żadnego powodu, żeby bić się między sobą.
A o sensowności działań Kleeberga ja mam tylko taką, krótką uwagę: Kleeberg idąc na zachód ratował swoich żołnierzy przed niewolą czerwonej Rosji, którą znał i pamiętał - jako jeden z niewielu rozumnych - z czasów rewolucji. Czyli działał z sensem i pożytkiem. Gdyby wszyscy tak zrobili nie byłoby np. Katynia. Poszedł na zachód tak daleko jak był w stanie, wystrzelał amunicję i poddał się. Nie widzę o co można by się go czepiać.
Pan generał Kleeberg nie jest moim klientem, ale mam taki zawodowy nawyk, żeby każdego bronić. I często mi się udaje obronić, chwała Bogu. A czasem trzeba atakować, i to też mi się udaje :) Wracam więc do adwokackiej pracy, bo historia historią, a zarobić na chleb trzeba, czyli wygrywać trzeba :) <3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz