Tłumaczenie z języka angielski
Ich bojowy szlak zakończył się w Niemczech, ale dla wielu żołnierzy gen. Maczka droga do domu pozostała zamknięta.
81 lat temu, 1. Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka zakończyła swój bojowy szlak w Wilhelmshaven.
Podczas gdy 2. Polski Korpus gen. Andersa walczył we Włoszech, żołnierze Maczka podążyli inną trasą: przez Francję, Belgię, Holandię i na końcu Niemcy.
Walcząc pod dowództwem operacyjnym 1. Armii Kanadyjskiej, pomogli zamknąć Kocioł Falaise w Normandii i wyzwolili miasta i miasteczka w całej Europie Zachodniej. We Francji, Belgii i Holandii polscy żołnierze byli często witani z entuzjazmem. Na niemieckiej ziemi napotkali puste ulice i strach.
Na początku maja 1945 r. dywizja dotarła do Wilhelmshaven, silnie ufortyfikowanej niemieckiej bazy morskiej. 5 maja polscy żołnierze weszli do miasta. Na rozkaz gen. Maczka, ppłk Antoni Grudziński przyjął kapitulację niemieckich sił w tym rejonie.
Zajęcie Wilhelmshaven oznaczało koniec bojowego szlaku dywizji. Według szacunków dowództwa, podczas kampanii zginęło 37 polskich oficerów oraz 567 podoficerów i szeregowych.
Po zwycięstwie w Europie dywizja Maczka służyła jako siła okupacyjna w brytyjskiej strefie Niemiec. Wielu jej żołnierzy nigdy nie wróciło do Polski, pozostając na emigracji.
Dowiedz się więcej o 1. Dywizji Pancernej gen. Maczka w naszym projekcie „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności”:
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz