Józef Kosacki

 21 kwietnia 1909 roku w Łapach urodził się Józef Kosacki (zdjęcie) inżynier porucznik saperów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, ale przede wszystkim wynalazca ręcznego wykrywacza min.

Był absolwentem liceum i gimnazjum imienia Henryka Sienkiewicza w Częstochowie. W roku 1933 ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł inżyniera elektryka. W roku 1934 został plutonowym podchorążym w Batalionie Elektrotechnicznym w Nowym Dworze Mazowieckim. Pracę zawodową rozpoczął w 1934 roku w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym w Warszawie na stanowisku Kierownika Działu Wzmacniaków Telefonicznych, gdzie pracował do wybuchu wojny.

W czasie wojny obronnej we wrześniu 1939 roku służył w Grupie Technicznej Oddziału Specjalnego Łączności- formacji, która podczas obrony stolicy uruchomiła uszkodzoną przez Niemców radiostację Rozgłośni Polskiego Radia Warszawa II, przez którą do ostatnich chwil obrony miasta przemawiał prezydent Warszawy Stefan Starzyński. W roku 1940 podjął służbę w Polskich Siłach Zbrojnych w Paryżu. Po zakończeniu kampanii francuskiej wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie w Szkocji rozpoczął służbę w Centrum Wyszkolenia Łączności w Dundee.

Znaczący wpływ na jego dalsze życiowe i zawodowe losy miał wypadek na szkockiej plaży w Arbroath, gdzie patrol 14. Pułku Ułanów Polskiej 10. Brygady Kawalerii dowodzony przez rotmistrza Górskiego wpadł na miny przeciwdesantowe. Właśnie wtedy wpadł na pomysł stworzenia urządzenia wykorzyztującego fale radiowe do wyszukiwania pod ziemią metalowych przedmiotów. Trzy miesiące wytężonej pracy wystarczyły Kosackiemu do stworzenia wykrywacza o nazwie Polish Mine Detector, który zdeklasował 6 innych podobnego zastosowania urządzeń stworzonych przez Brytyjczyków. Wykrywacz ten po raz pierwszy został użyty w II bitwie pod El Alamein w 1942, gdzie znacznie przyczynił się do zwycięstwa Aliantów. Józef Kosacki zrzekł się dobrowolnie patentu na opracowany wynalazek, który później – po pewnych modyfikacjach – stosowany był w wielu armiach aż do lat 90. XX wieku.

Kosacki powrócił do Polski w kwietniu 1947 roku. 9 lat później podjął pracę w Instytucie Badań Jądrowych. W roku 1976 przeszedł na emeryturę. Zmarł 26 kwietnia 1990 roku w Warszawie.

Boguś