Zostawił po sobie zbiór unikatowych na skalę światową fotografii dokumentujących ginący świat dawnej Buchary, Samarkandy, pamirskich koczowników i chanatów Dachu Świata.
Pochodził ze szlacheckiej rodziny wywodzącej się z rejonu Suwałk, która po ok. 1825 r. opuściła Podlasie. Po śmierci rodziców zamieszkał u rodziny w Kijowie, gdzie ukończył szkoły wojskowe.
Zapytany na lekcji historii o „bunty Polaków”, bronił powstańców styczniowych, za co skreślono go z listy studentów i w stopniu junkra przeniesiono do pułku w guberni chersońskiej. Tam kupował książki naukowe, uczył się języków i rzemiosła i sztuki fotografowania.
Po aneksji Turkiestanu przez Rosję w 1876 r. ochotniczo zgłosił się do wyjazdu na nowo pozyskane terytoria, gdzie służył w oddziale topograficznym.
Początkowo zamieszkiwał głównie w Samarkandzie ale z czasem wraz ze swym oddziałem wyruszył w celu zbadania terenu i wytyczeniu nowych dróg o znaczeniu strategicznym w kierunku Chin i Afganistanu.
Z aparatem fotograficznym poznawał okolice miasta, wędrował nad rzekami Zarafszan, Fan, Iskander i Jagnob, przez które wiodły szlaki w Góry Hisarskie i do emiratu Buchary. Rozpoczął prace archeologiczne w Afrasiab – mieście, które później okazało się poprzednikiem współczesnej Samarkandy. Zgromadził tam sporą kolekcję starożytności.
Od 1897 r. znajdował się w Siedlcach, gdzie dowodził pułkiem piechoty. W 1906 r. przeszedł na emeryturę. Oskarżony o sprzeniewierzenie pułkowych pieniędzy wyjechał do Częstochowy, gdzie 22 marca 1910 r. dla zachowania honoru popełnił samobójstwo w jednym z miejscowych hoteli.
20 lutego 1849 r. w Warszawie urodził się Leon Barszczewski – polski topograf, geolog, etnograf, archeolog, przyrodnik, glacjolog, badacz kultury Środkowej Azji, pułkownik armii Imperium Rosyjskiego.
Członek Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego w Petersburgu oraz Rosyjskiego Towarzystwa Aklimatyzacji Geograficznej i Botanicznej w Moskwie. Na jego cześć nazwano jeden z lodowców w Górach Hisarskich.
Za swe zdjęcia został nagrodzony złotymi medalami na wystawach fotograficznych: w Paryżu w 1895 (fotografie lodowców azjatyckich) oraz w Warszawie w 1901 (portrety mieszkańców Azji).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz