Lojalny początkowo w stosunku do państwa polskiego, jako ośmioklasista, zmienił pod wpływem broszur agitacyjnych

 

Historia Fotografią Pisana

@Jan34733995

"Przed Okręgowym Sądem Wojskowym w Poznaniu toczyła się sprawa przeciwko Eljaszowi Butyronowi, oskarżonemu o dezercję z wojska polskiego. Butyron, który wcielony był do baonu podchorążych rezerwy, zdezerterował w nocy z 28/29.11.1930 r.

Zamierzał on przedostać się do Niemiec, został jednak zatrzymany koło Łowina nad granicą niemiecką przez 2 gospodarzy Polaków, którzy go rozbroili i oddali w ręce władz. W czasie eskortowania usiłował on obu gospodarzy przekupić, obiecując im 1000 dolarów za zwrócenie wolności.

W czasie rozprawy stwierdzono, że Butyron, będąc synem ubogiego chłopa ukraińskiego z Czernichowa w Małopolsce, ukończył w skutek zapomóg Bratniej Pomocy uczniów gimnazjalnych szkołę średnią z chlubnym wynikiem.

Lojalny początkowo w stosunku do państwa polskiego, jako ośmioklasista, zmienił pod wpływem broszur agitacyjnych przekonania, stając się skrajnym nacjonalistą ukraińskim. Już jako nacjonalista należał do Ukraińskiej Organizacji Wojskowej i był nawet poszukiwany listami gończemi.

Przed wcieleniem go do wojska dokonano u niego rewizji, w czasie której znaleziono większą ilość amunicji. W czasie odbywania służby wojskowej Butyron wyrażał się z entuzjazmem o akcji podpalaczy działaczy ukraińskich, chwaląc się znajomością wszystkich wybitniejszych wywrotowców

Na rozprawie Butyron przyznał się do winy i dodał, że w wojsku polskim nie chce i nie będzie służyć. Po zakończeniu przewodu, sąd ogłosił wyrok, skazujący Butyrona na półtora roku więzienia." ... a trzeba go było zatłuc!

Fragment artykułu z "Ilustrowanego Kuriera Codziennego", pod tytułem "Aresztowanie ukraińskiego szpiega" - z dnia 20.02.1931 r.