Obserwowałem dziś mojego syna i powiem wam jedno: my to jednak mieliśmy dzieciństwo!
Chodziliśmy do szkoły i z powrotem z przyjaciółmi. Obiad zawsze byl o godzinie 16. Jedzenie w restauracji prawie nigdy się nie zdarzało. To po prostu nie było coś
Oczywiście, Obiad zjedliśmy całą rodziną przy stole
Zaraz po powrocie do domu zdjęłeś szkolne ubranie i założyłeś ubranie do zabawy. Musieliśmy odrobić pracę domową, zanim pozwolono nam wyjść na zewnątrz i pobawić się.
Nasz telefon z tarczą leżał na naszym "stoliku telefonicznym" w głównym korytarzu i miał podłączony przewód, więc nie było czegoś takiego jak prywatne rozmowy, telefony komórkowe nie istniały.
Telewizory miały tylko kilka kanałów. Właściwie 3! I zawsze musieliśmy pytać przed zmianą kanału.
Bawiliśmy się w policjantów i złodziei, w chowanego, skakaliśmy na skakance, graliśmy w piłkę nożną na ulicach i szukaliśmy ślimaków i robaków w piaskownicy. Na otwartych polach szukaliśmy biedronek i nosiliśmy je na oldschoolowych pudełkach zapałek (i wkrótce potem wypuszczaliśmy). Przebywanie w domu było KARĄ 
, a jedyne, co wiedzieliśmy o "nudzie", to --- "Lepiej znajdź coś do roboty, zanim ja znajdę to dla ciebie!". Jedliśmy to, co mama zrobiła na obiad albo nie jedliśmy wcale... Wszyscy byli mile widziani i nikt nie wyszedł z naszego domu głodny.
Nie było wody butelkowanej, piliśmy z kranu (i wszyscy byli zdrowi). 
Naszym ulubionym poczęstunkiem była kromka białego chleba z masłem (o dziwo, w domach znajomych było jeszcze smaczniejsze) 
W sobotnie poranki oglądaliśmy bajki, godzinami jeździliśmy na rowerach, pływając w rzekach i modląc się codziennie na czas. NICZEGO się NIE baliśmy. Graliśmy do zmroku... Zachód słońca to był nasz czas na powrót do domu (a nasi rodzice zawsze wiedzieli, gdzie jesteśmy).
Jeśli ktoś się pokłócił, to tak właśnie było i tydzień później, jeśli nie WCZEŚNIEJ, znów byliśmy przyjaciółmi.
Uważaliśmy na nasze wypowiedzi przy starszych, ponieważ WSZYSTKIE nasze ciotki, wujkowie, dziadkowie, babcie i najlepsi przyjaciele naszych rodziców byli przedłużeniem naszych RODZICÓW i nie chcieliście, żeby mówili waszym RODZICOM, jeśli źle się zachowywaliście!
To były stare, dobre czasy. Tak wiele dzisiejszych dzieci nigdy nie dowie się, jak to jest być PRAWDZIWYM DZIECKIEM. Kochałem swoje dzieciństwo
Dobre czasy!!!! 
RT & Follow mile widziany! Dziękuję!
Oczywiście, Obiad zjedliśmy całą rodziną przy stole
Zaraz po powrocie do domu zdjęłeś szkolne ubranie i założyłeś ubranie do zabawy. Musieliśmy odrobić pracę domową, zanim pozwolono nam wyjść na zewnątrz i pobawić się.
Nasz telefon z tarczą leżał na naszym "stoliku telefonicznym" w głównym korytarzu i miał podłączony przewód, więc nie było czegoś takiego jak prywatne rozmowy, telefony komórkowe nie istniały.
Telewizory miały tylko kilka kanałów. Właściwie 3! I zawsze musieliśmy pytać przed zmianą kanału.
Bawiliśmy się w policjantów i złodziei, w chowanego, skakaliśmy na skakance, graliśmy w piłkę nożną na ulicach i szukaliśmy ślimaków i robaków w piaskownicy. Na otwartych polach szukaliśmy biedronek i nosiliśmy je na oldschoolowych pudełkach zapałek (i wkrótce potem wypuszczaliśmy). Przebywanie w domu było KARĄ , a jedyne, co wiedzieliśmy o "nudzie", to --- "Lepiej znajdź coś do roboty, zanim ja znajdę to dla ciebie!". Jedliśmy to, co mama zrobiła na obiad albo nie jedliśmy wcale... Wszyscy byli mile widziani i nikt nie wyszedł z naszego domu głodny.
Nie było wody butelkowanej, piliśmy z kranu (i wszyscy byli zdrowi).
Naszym ulubionym poczęstunkiem była kromka białego chleba z masłem (o dziwo, w domach znajomych było jeszcze smaczniejsze)
W sobotnie poranki oglądaliśmy bajki, godzinami jeździliśmy na rowerach, pływając w rzekach i modląc się codziennie na czas. NICZEGO się NIE baliśmy. Graliśmy do zmroku... Zachód słońca to był nasz czas na powrót do domu (a nasi rodzice zawsze wiedzieli, gdzie jesteśmy).
Jeśli ktoś się pokłócił, to tak właśnie było i tydzień później, jeśli nie WCZEŚNIEJ, znów byliśmy przyjaciółmi.
Uważaliśmy na nasze wypowiedzi przy starszych, ponieważ WSZYSTKIE nasze ciotki, wujkowie, dziadkowie, babcie i najlepsi przyjaciele naszych rodziców byli przedłużeniem naszych RODZICÓW i nie chcieliście, żeby mówili waszym RODZICOM, jeśli źle się zachowywaliście!
To były stare, dobre czasy. Tak wiele dzisiejszych dzieci nigdy nie dowie się, jak to jest być PRAWDZIWYM DZIECKIEM. Kochałem swoje dzieciństwo
Dobre czasy!!!!
RT & Follow mile widziany! Dziękuję!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz