Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid

 

Historia Fotografią Pisana

@Jan34733995

"Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów nieba, Tęskno mi, Panie." 23.05.1883 r. - w przytułku Domu św. Kazimierza na przedmieściu Ivry na peryferiach Paryża, umiera Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid herbu Topór.

Polak. Patriota. Poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik, rzeźbiarz, malarz i filozof. Gigant polskiej poezji. Geniusz. "... Jękły głuche kamienie - Ideał sięgnął bruku."

"... Oto wszerz i wzwyż Wszystko toż samo”. „Gdzież się podział krzyż?” „Stał się nam bramą!” Nie będę ukrywał - Z wszystkich poetów na świecie, wiersze Cypriana Kamila Norwida są mi najbliższe.