182 lata temu, 23 maja 1843 roku w Sewastopolu urodził się admirał Jewgienij Iwanowicz Aleksiejew – rosyjski oficer marynarki wojennej, działacz państwowy, uczestnik tłumienia powstania bokserów, namiestnik cara Mikołaja II na Dalekim Wschodzie oraz głównodowodzący sił lądowych i morskich na Dalekim Wschodzie podczas wojny rosyjsko-japońskiej.
Dzięki staraniom i pracy admirała Aleksiejewa jako głównodowodzącego w regionie Kwantungu, Port Artur przeszedł szeroką modernizację oraz został znacząco wzmocniony pod względem wojskowym, morskim i cywilnym.
Mimo podjętych wysiłków do wybuchu wojny nie udało mu się ostatecznie zapewnić należytej gotowości floty i twierdzy. W latach 1900–1903 piastował również funkcję sędziego sądu okręgowego w Port Artur.
W 1903 roku powierzono mu funkcję namiestnika cara Mikołaja II na Dalekim Wschodzie. Na tym stanowisku przejawiał wyraźnie wrogie nastawienie wobec Japonii, jednocześnie aktywnie wspierając rosyjskich przemysłowców w ich dążeniach do umocnienia wpływów w Korei.
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej mianowano go głównodowodzącym siłami lądowymi i morskimi na Dalekim Wschodzie. Po śmierci admirała Makarowa objął bezpośrednie dowództwo nad Flotą Oceanu Spokojnego i osobiście kierował odpieraniem ataków japońskich torpedowców i okrętów.
W obliczu serii klęsk wojsk rosyjskich ostatecznie zrezygnował z funkcji głównodowodzącego na rzecz generała Kuropatkina, z którym pozostawał w konflikcie z powodu rozbieżnych poglądów na prowadzenie działań wojennych na Dalekim Wschodzie.
W czerwcu 1905 roku został odwołany ze stanowiska namiestnika i mianowany członkiem Rady Państwa.
W maju 1917 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 9 czerwca 1917 roku w Jałcie, w wieku 74 lat.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz