WIELCY KRESOWIACY
9 KWIETNIA 1940 ROKU WE LWOWIE ZMARŁ WŁODZIMIERZ BAŃKOWSKI – WYKŁADOWCA, PEDAGOG, PATRIOTA.
Włodzimierz Bańkowski urodził się 14 sierpnia 1851 roku w Płonnej w powiecie sanockim. Był synem Emila, księdza greckokatolickiego, i Aleksandry z domu Szuryn. Został wychowany w duchu patriotyzmu. Rodzina przekazywała środki na fundusz wspierający powstanie styczniowe. Jednym z braci Włodzimierza był Leszek Bańkowski (1879–1940), oficer Wojska Polskiego, zamordowany w Katyniu. Włodzimierz w 1870 roku zdał maturę w C. K. Gimnazjum w Samborze, a następnie podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Po ukończeniu studiów podjął pracował jako nauczyciel kolejno w Brzeżanach, w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, w C. K. Gimnazjum w Brodach. Wykładał język niemiecki, polski, grecki i łacinę. W 1880 roku złożył egzamin zawodowy, a dwa lata później został mianowany nauczycielem rzeczywistym. Od 1892 był zatrudniony w C. K. Ministerstwie Oświaty w Wiedniu. W latach 1895–1914 sprawował funkcję dyrektora C.K. Gimnazjum w Sanoku. W 1910 roku uzyskał stopień doktora praw na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1905 symbolicznie zainaugurował akcję powiększania nasypu kopca Adama Mickiewicza w Sanoku. Był żonaty z Adelą z d. Dobrzańską, z którą miał syna Seweryna i córkę. Po nagłej śmierci Adeli ponownie się ożenił z Karoliną Ludwiką Józefą Riss.
Włodzimierz Bańkowski zmarł 9 kwietnia 1940 roku we Lwowie. Spoczywa w grobowcu Jana Dobrzańskiego na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie obok obu żon.
Fot: autor nieznany, domena publiczna poprawione przez AI
Źródło: Muzeum Historyczne w Sanoku / Andrzej Romaniak: „Sanok. Fotografie archiwalne – Tom III. Samorząd, oświata, organizacje, instytucje. Katalog zbiorów” (2018)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz