Ignacy Kazimierz Ledóchowski

Generałowie Niepodległej (18)

Ignacy Kazimierz Ledóchowski „Krak” (74 lata)
Generał Dywizji Wojska Polskiego.
Virtuti Militari, Krzyż Walecznych - trzykrotnie.

Był słuchaczem Akademii Wojennej w Wiedniu. W armii austriackiej dowodził dywizjonem artylerii konnej, a następnie dwoma pułkami artylerii polowej. W okresie I wojny światowej walczył na frontach rosyjskim i włoskim, pułkownik armii austriackiej.

Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził kolejno: 1 pułkiem artylerii ciężkiej, III Brygadą Artylerii Legionów, XIV Brygadą Artylerii oraz 11 Dywizją Piechoty. Był inspektorem artylerii w Dowództwie Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego.

W 1921 dowódca Centrum Wyszkolenia Artylerii w Kobryniu. Od 1923 do 1925 szef Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu w Krakowie. W 1925 zastępca dowódcy, a od września 1926 dowódca Okręgu Korpusu w Łodzi. W 1927 przeniesiony w stan spoczynku.

Podczas okupacji w Armii Krajowej, prowadził szkolenie konspiracyjne podchorążych. Aresztowany przez Niemców, osadzony w KL Gross-Rosen. Zmarł z głodu i wycieńczenia w KL Mittelbau 9.03.1945.

Głęboko religijny, nazywany „Świętym Generałem”, uznany przez Kościół katolicki sługą Bożym.