Do dzisiaj los generała pozostaje jednak nieznany

 Kapitan Włodzimierz Zagórski herbu Ostoja wraz ze sztabem 2 Pułku Piechoty Legionów.

"Naukę rozpoczął w Nicei, następnie studiował prawo i handel kolejno we Francji i w Austrii. W 1900 r. wstąpił do armii austriackiej. W 1910 r. ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu.

Dowodził VIII Brygadą Piechoty w Krakowie, rok później przeniesiono go do wywiadu wojskowego. Miał badać możliwości rosyjskich sił zbrojnych oraz polskich organizacji militarnych w Austrii, nakierowanych na walkę partyzancką. W okresie tym poznał Józefa Piłsudskiego. Na początku I wojny światowej został mianowany szefem sztabu Legionów Polskich, został więc niejako zwierzchnikiem Piłsudskiego. Sytuacja ta była zarzewiem późniejszego konfliktu dowódców. W 1917 r. przysiągł wierność cesarzowi Niemiec i zachęcał do tego innych, z miernym skutkiem.

W 1918 r. został usunięty z Legionów za działalność na szkodę armii austriackiej. Internowano go, ale wkrótce zwolniono, podobnie jak innych legionistów, dzięki cesarskiej abolicji.

W początkach formowania się Wojska Polskiego pełnił funkcję szefa Sztabu Generalnego. Organizował wtedy centralne instytucje wojska oraz formował nowe oddziały. Gdy władzę objął Piłsudski został zmuszony do opuszczenia służby. Powrócił do niej w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Brał udział w Bitwie Warszawskiej, był szefem sztabu Frontu Północnego. W 1921 r. na własną prośbę został przeniesiony do rezerwy.

Zajmował się wtedy działalnością gospodarczą. W 1924 r. został szefem Departamentu IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych i wnioskował o zakup nowych maszyn z Francji. Dzięki jego decyzjom polskie lotnictwo w 1925 r. stało się jednym z najsilniejszych w Europie. Brakowało mu jednak kadry, dlatego przystąpił do rozwoju Szkoły Orląt w Dęblinie i warszawskiego lotniska na Okęciu.

Obóz Piłsudczykowski oskarżał go o frankofilstwo i niesprzyjanie polskiemu przemysłowi, nigdy nie znaleziono jednak jakichkolwiek dowodów malwersacji ze strony Zagórskiego.

W czasie przewrotu majowego opowiedział się po stronie rządu. Po zwycięstwie piłsudczyków został internowany i uwięziony razem z generałem Rozwadowskim. Obu zwolniono dopiero po reakcjach opinii publicznej w 1927 r.

Kilka miesięcy po zwolnieniu Zagórski zaginął na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Według prasy miał romans, według piłsudczyków zdezerterował, według brata Zagórskiego wyjechał do Egiptu i zajął się handlem. Z kolei Tadeusz Rozwadowski przez całe życie obwiniał się, że w czasie internowania przez przypadek skompromitował Zagórskiego, który później został uprowadzony i zamordowany przez Piłsudczyków.

Do dzisiaj los generała pozostaje jednak nieznany."

________________________

Captain Włodzimierz Zagórski, Ostoja coat of arms, together with the staff of the 2nd Legions Infantry Regiment.

"He started his education in Nice, then he studied law and trade in France and Austria. He joined the Austrian army in 1900. In 1910 he graduated from the Academy of the General Staff in Vienna.

He commanded the 8th Infantry Brigade in Krakow, a year later he was transferred to military intelligence. It was to investigate the possibilities of the Russian armed forces and Polish military organizations in Austria aimed at guerrilla warfare. During this period he met Józef Piłsudski. At the beginning of World War I, he was appointed chief of staff of the Polish Legions, so he became, in a way, Piłsudski's superior. This situation sparked a later conflict between the commanders. In 1917, he swore allegiance to the German Emperor and encouraged others to do so, with little success.

In 1918 he was removed from the Legions for activities to the detriment of the Austrian army. He was interned, but soon released, like other legionnaires, thanks to the imperial abolition.

At the beginning of the formation of the Polish Army, he was the chief of the General Staff. At that time, he organized the central institutions of the army and formed new units. When Piłsudski took power, he was forced to leave the service. He returned to her during the Polish-Bolshevik war. He took part in the Battle of Warsaw, was the chief of staff of the Northern Front. In 1921, at his own request, he was placed in the reserve.

He was then engaged in economic activity. In 1924, he became the head of the IV Department of Air Navigation of the Ministry of Military Affairs and applied for the purchase of new machines from France. Thanks to his decisions, the Polish aviation in 1925 became one of the strongest in Europe. However, he lacked staff, so he started the development of the School of Eaglets in Dęblin and the Warsaw airport in Okęcie.

The Piłsudczykowski camp accused him of frankophilism and unfavorable Polish industry, but no evidence of embezzlement on the part of Zagórski was ever found.

During the May coup, he sided with the government. After the victory of Piłsudski, he was interned and imprisoned together with General Rozwadowski. Both were released only after public reactions in 1927.

A few months after his release, Zagórski went missing in Krakowskie Przedmieście in Warsaw. According to the press, he had an affair, according to Piłsudski, he deserted, according to his brother Zagórski, he left for Egypt and took up trade. In turn, Tadeusz Rozwadowski blamed himself throughout his life for accidentally compromising Zagórski during his internment, who was later abducted and murdered by Piłsudski.

To this day, however, the general's fate remains unknown. "