Żarnowiec

 20 stycznia 1982 roku Rada Państwa podjęła decyzję o rozpoczęciu budowy pierwszej polskiej elektrowni atomowej. Na lokalizację obiektu wybrano Żarnowiec w województwie pomorskim.

Historia tej siłowni zaczyna się już jednak w sierpniu 1971 roku, kiedy ówczesne władze podjęły decyzję o budowie tego typu elektrowni we wsi Kartoszyno. Rozpoczęto badania klimatu, geologiczne oraz symulację skażeń pobliskiego otoczenia. 31 marca 1982 rozpoczęto pierwsze prace budowlane i przesiedlenia mieszkańców. Wykonawcą była firma Energoblok-Wybrzeże. W grudniu 1983 roku zatwierdzono terminy oddania dwóch bloków. Pierwszy miał zostać ukończony w grudniu 1990 roku, a drugi rok później. Przełomowym rokiem był rok 1986, kiedy 10 kwietnia sejm przyjął pierwszą w polskiej historii ustawę regulijącą działalność związaną z wykorzystaniem energii atomowej. 16 dni później miała miejsce katastrofa w elektrowni atomowej w Czarnobylu w Związku Radzieckim. Wydarzenie to wywołało falę protestów przeciwko budowie elektrowni w Żarnowcu. Los tej budowli został przesądzony w grudniu 1989 roku, kiedy rząd Tadeusza Mazowieckiego zdecydował o zawieszeniu tej inwestycji. Elektrownia, która docelowo miała się składać z czterech bloków energetycznych napędzanych reaktorami WWER-440 o łącznej mocy ok. 1600 MW została wykonana w zaledwie 40 procentach. Ocenia się, że całkowity koszt jej budowy mógł zamknąć się w obecnej kwocie 500 milionów euro.

/Boguś