Powstanie polskich Żydów

Marcin Gugulski - Warszawa da się lubić

lat temu, 19 kwietnia 1943 roku w okupowanej przez Niemców Warszawie wkraczające o godz. 6 na teren getta przez bramy przy ul. Nalewki oraz przy skrzyżowaniu Zamenhofa z Gęsią oddziały pod dowództwem SS-Oberführera Ferdinanda von Sammern-Frankenegga zostały ostrzelane oraz obrzucone granatami i butelkami z benzyną przez żołnierzy z Żydowskiego Związku Wojskowego i bojowców z Żydowskej Organizacji Bojowej.

Niemieckie oddziały poniosły straty i wycofały się. Po południu dowództwo przejął SS-Gruppenführer Jürgen Stroop, ale także pod jego komendą atakujący ponieśli straty i ok. godz. 21 wycofali się z terenu getta. Wcześniej, bo ok. godz. 19 przy ul. Bonifraterskiej oddział AK pod dowództwem por. Józefa Pszennego ps. Chwacki podjął nieudaną próbę wysadzenia muru getta, w wyniku której zginęło kilku Niemców, AK straciła dwóch żołnierzy, a czterech zostało rannych. Tego dnia zginęło od 12 (wg raportu Stroopa) do 100 (wg źródeł żydowskich) hitlerowskich żołnierzy i policjantów.

Powstanie polskich Żydów na terenie stworzonego przez Niemców getta w Warszawie trwało do 16 maja.

Na zdjęciu: walczące i płonące getto widziane od strony dworca kolejowego Warszawa Gdańska (fot. wg Wiki)