Sto trzydzieści lat temu urodził się poeta i librecista, także reżyser - Andrzej Włast, autor tekstów ponad dwóch tysięcy piosenek, w tym wielu niezwykle popularnych, takich jak: "Rebeka", "Cztery nogi", "U cioci na imieninach", "Walc François", "Tango milonga", "Dla ciebie", "Warszawo ma", "Ta mała jest wstawiona", "Jesienne róże", "Całuję twoją dłoń, madame", "Dulcynea", "Ja się boję sama spać", "Titina"... W dwudziestoleciu międzywojennym współpracował z wieloma warszawskimi teatrami (niektóre wręcz prowadził, jak "Morskie Oko", "Rex", "Wielkią Operetkę", "Teatr Ali Baba"...). W 1930 r. - jako autor lubianych przez publikę piosenek - zorganizował konkurs na polski odpowiednik słowa "szlagier" - wygrał wówczas termin "przebój". Zarzucano mu schlebianie tanim gustom (wszak jego piosenki śpiewała ulica), stosowanie rymów częstochowskich, grafomanię, a jednak po latach określa się go mianem pierwszego w naszym kraju świadomego twórcy kultury masowej.
W 1927 r. związał się artystyczną spółką z kompozytorem Henrykiem Warsem - razem napisali wiele przebojów, śpiewanych m.in. w teatrze Własta przy ul. Jasna 3 ("Morskie Oko"). To był pierwszy w Warszawie teatr rewiowy na światowym poziomie, wzorowany na Casino de Paris czy Moulin Rouge. Kres teatrowi położył jednak kryzys w 1933 r. Aż do II wojny światowej otwierał jednak kolejne teatry. W 1940 r. trafił do warszawskiego getta, próbowała go stamtąd wyciągnąć aktorka Ola Obarska, jednak bez powodzenia. Podobno występował w Cafe Sztuka, podobno zginął zastrzelony przez strażników, kiedy wpadł w panikę podczas próby wydostania się na aryjską stronę. Podobno to było w 1942 r. ... albo w 1943 r. Podobno...
fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygnatura: 3/1/0/11/1935, Domena publiczna
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz