Tłumaczenie z języka angielski
Brytyjski obiad szkolny został wymyślony przez armię, po tym jak próbowała ona rekrutować do wojny i odkryła, że młodzi mężczyźni z kraju są zbyt zahamowani w rozwoju, by ich wysłać.
W 1899 roku Wielka Brytania poszła na wojnę w Afryce Południowej i wezwała ochotników. W Manchesterze zgłosiło się 11 000 mężczyzn. Lekarze armii odesłali do domu 8000 z nich. Byli zbyt niscy, zbyt chudzi, z kiepskimi klatkami piersiowymi, zgniłymi zębami i nogami skrzywionymi przez krzywicę. Minimalny wzrost już wcześniej został obniżony do pięciu stóp.
Generał opisał to w magazynie pod tytułem Gdzie znaleźć ludzi. Ujął to prosto. Trzech na pięciu, którzy się zgłosili, nie nadawało się do noszenia karabinu.
Parlament wpadł w panikę. Powołał Komitet ds. Fizycznego Pogorszenia, który odwiedził slumsy i złożył raport w 1904 roku. Jego ustalenie brzmiało, że mężczyźni zostali zdewastowani jako dzieci, przez głód, i że żadna ilość musztry nie naprawi w wieku osiemnastu lat tego, czego nie nakarmiono w wieku ośmiu.
Zalecił, by państwo dawało głodnym dzieciom gorący posiłek w szkole.
Ustawa została uchwalona w 1906 roku. W ciągu jednego pokolenia w niemal każdej szkole w kraju był gotowany obiad z mięsem i puddingiem.
Więc gulasz, mielone, wątróbka i jam roly-poly były środkiem obronnym. Imperium spojrzało na dzieci, których będzie potrzebować za dziesięć lat, i uznało, że taniej jest ich teraz nakarmić.
Dziś armia odrzuca rekrutów za to, że są zbyt ciężcy. Nikt nie powołał komitetu.
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz