Armia Czerwona rzuciła do walki trzy Fronty: Rokossowskiego, Żukowa i Koniewa. Ciężar walk miał według Stalina spocząć na dwóch ostatnich, rywalizujących pomiędzy sobą o zaszczyt zdobycia Berlina. Środki były ogromne: prawie 3 min ludzi, 6500 czołgów, 42000 dział i 8500 samolotów.
Do ostatniej batalii stanęły od północy na południe trzy wielkie zgrupowania niemieckie: 3 armia pancerna Manteuffla, 9 armia Bussego i 4 armia pancerna z Grupy Armii „Mitte” Schórnera. Były to jednak siły czterokrotnie mniejsze od rzuconych do walki przez Sowietów. Na przykład 9 armia z 14 dywizjami, 500 czołgami i 700 działami musiała przeciwstawić się 77 dywizjom Żukowa wyposażonym w 3200 czołgów i 17 000 armat.
Plan sowiecki był prosty, przełamać niemiecki opór na Odrze, okrążyć 9 armię i część 4 armii pancernej, wziąć stolicę w stalowe kleszcze od północy oraz południa i zdobywać dzielnicę po dzielnicy. Niemcy mieli mieć swój Stalingrad.
O godz. 5:50, 16 kwietnia 1945 roku, na odcinku 3. Armii Gwardii i 13. Armii rozpoczęło się potężne przygotowanie artyleryjskie, które trwało 2 godz. 35 minut. Pod osłoną artylerii i silnych uderzeń lotnictwa bombowego i szturmowego czołowe bataliony dywizji strzeleckich przeprawiły się przez Nysę i zdobyły pierwszą linię okopów na zachodnim brzegu rzeki. Wojska niemieckie nie wytrzymały uderzenia i wycofały się na drugą rubież obrony. Zgodnie z planem 3. Armia Pancerna Gwardii wysunęła się na pozycje wyjściowe znajdujące się na zachodnich obrzeżach masywu leśnego Forst-Pfórten (Brody) i oczekiwała w gotowości bojowej na przeprawę. Około 10:00 rano w rejonie GroB Bademeusel saperzy armii ogólnowojskowych przygotowali bród dla czołgów i wykonali 60 tonowy most pontonowy, po którym o 11:00 rozpoczęła się przeprawa jednostek 6. Korpusu Pancernego Gwardii. 60-tonowy most w Klein Bademeusel powstał około 15:00. Należy zaznaczyć, że saperzy z armii ogólnowojskowych nie przygotowali odpowiednich dojazdów do mostów. Nie wykonano też podjazdów do mostów. Mosty zbudowano w niezbyt wygodnych miejscach. Most pontonowy w GroB Bademeusel opierał się o skarpę, w pobliżu której znajdował się rów utrudniający wyjazd z przeprawy. Brakowało służby regulującej ruchem. Wszystko to zmusiło saperów z armii pancernej do wykonywania dodatkowych prac.
Pod koniec pierwszego dnia ofensywy okazało się, że 3. Armia Gwardii i 13. Armia nie wykonały założonych celów natarcia. Największy sukces osiągnięto na odcinku 13. Armii, gdzie wieczorem piechota osiągnęła rubież zajętą przez czołgi. 3. Armia Pancernej Gwardii nie zajęła wyznaczonej rubieży znajdującej się w odległości 2-2,5 km od rzeki. W rejonie Domsdorf zaobserwowano pojawienie się jednostek niemieckiej 21. Panzer Division, która podeszła z południa.
Szczególnie zacięty bój rozpoczął się rano 17 kwietnia w rejonie Gahry, gdzie 54. Brygada Pancerna odpierała przeciwnatarcie 21. Dywizji Pancernej, wspieranej ogniem artylerii i moździerzy. Niemcy kontratakowali 30 czołgami, wśród których były potężne „Tygrysy". W wyniku walk Niemcy stracili 15 czołgów, kilka innych trafiono, również brygada poniosła duże straty, 21 czołgów zostało zniszczonych, a inne trafione. Oprócz 21. Dywizji Pancernej Niemcy wprowadzili do walki 367. Pułk Strzelców, 11. Batalion budowlany Saperów, 373. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej i okoliczne oddziały Volkssturmu. W trakcie trwającego cały dzień natarcia wojska sowieckie posunęły się o 8-10 km.
Do ostatniej batalii stanęły od północy na południe trzy wielkie zgrupowania niemieckie: 3 armia pancerna Manteuffla, 9 armia Bussego i 4 armia pancerna z Grupy Armii „Mitte” Schórnera. Były to jednak siły czterokrotnie mniejsze od rzuconych do walki przez Sowietów. Na przykład 9 armia z 14 dywizjami, 500 czołgami i 700 działami musiała przeciwstawić się 77 dywizjom Żukowa wyposażonym w 3200 czołgów i 17 000 armat.
Plan sowiecki był prosty, przełamać niemiecki opór na Odrze, okrążyć 9 armię i część 4 armii pancernej, wziąć stolicę w stalowe kleszcze od północy oraz południa i zdobywać dzielnicę po dzielnicy. Niemcy mieli mieć swój Stalingrad.
O godz. 5:50, 16 kwietnia 1945 roku, na odcinku 3. Armii Gwardii i 13. Armii rozpoczęło się potężne przygotowanie artyleryjskie, które trwało 2 godz. 35 minut. Pod osłoną artylerii i silnych uderzeń lotnictwa bombowego i szturmowego czołowe bataliony dywizji strzeleckich przeprawiły się przez Nysę i zdobyły pierwszą linię okopów na zachodnim brzegu rzeki. Wojska niemieckie nie wytrzymały uderzenia i wycofały się na drugą rubież obrony. Zgodnie z planem 3. Armia Pancerna Gwardii wysunęła się na pozycje wyjściowe znajdujące się na zachodnich obrzeżach masywu leśnego Forst-Pfórten (Brody) i oczekiwała w gotowości bojowej na przeprawę. Około 10:00 rano w rejonie GroB Bademeusel saperzy armii ogólnowojskowych przygotowali bród dla czołgów i wykonali 60 tonowy most pontonowy, po którym o 11:00 rozpoczęła się przeprawa jednostek 6. Korpusu Pancernego Gwardii. 60-tonowy most w Klein Bademeusel powstał około 15:00. Należy zaznaczyć, że saperzy z armii ogólnowojskowych nie przygotowali odpowiednich dojazdów do mostów. Nie wykonano też podjazdów do mostów. Mosty zbudowano w niezbyt wygodnych miejscach. Most pontonowy w GroB Bademeusel opierał się o skarpę, w pobliżu której znajdował się rów utrudniający wyjazd z przeprawy. Brakowało służby regulującej ruchem. Wszystko to zmusiło saperów z armii pancernej do wykonywania dodatkowych prac.
Pod koniec pierwszego dnia ofensywy okazało się, że 3. Armia Gwardii i 13. Armia nie wykonały założonych celów natarcia. Największy sukces osiągnięto na odcinku 13. Armii, gdzie wieczorem piechota osiągnęła rubież zajętą przez czołgi. 3. Armia Pancernej Gwardii nie zajęła wyznaczonej rubieży znajdującej się w odległości 2-2,5 km od rzeki. W rejonie Domsdorf zaobserwowano pojawienie się jednostek niemieckiej 21. Panzer Division, która podeszła z południa.
Szczególnie zacięty bój rozpoczął się rano 17 kwietnia w rejonie Gahry, gdzie 54. Brygada Pancerna odpierała przeciwnatarcie 21. Dywizji Pancernej, wspieranej ogniem artylerii i moździerzy. Niemcy kontratakowali 30 czołgami, wśród których były potężne „Tygrysy". W wyniku walk Niemcy stracili 15 czołgów, kilka innych trafiono, również brygada poniosła duże straty, 21 czołgów zostało zniszczonych, a inne trafione. Oprócz 21. Dywizji Pancernej Niemcy wprowadzili do walki 367. Pułk Strzelców, 11. Batalion budowlany Saperów, 373. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej i okoliczne oddziały Volkssturmu. W trakcie trwającego cały dzień natarcia wojska sowieckie posunęły się o 8-10 km.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz