List kleryka Alfonsa Popiełuszki z wojska, napisany do ojca duchownego księdza Czesława Mietka.
P. J. Ch. 19.01.67 r.
Czcigodny Ojcze,
Tak dawno do Ojca nie pisałem, ale na pewno ojciec wie, jak nasze życie się układa i jak tu się czujemy, z opowiadań kolegów, którzy odwiedzali już Seminarium.
Ostatnio tak czas wolny jest ograniczony, że nie można listu napisać.
Ostatnio mieliśmy sporo egzaminów, zupełnie jak na Uniwersytecie. Utarło się tu powiedzenie, że „tu nie Uniwersytet, tu trzeba myśleć". Nie wiem, co wpłynęło na to, ale i ostatnio przełożeni nasi obrali w stosunku do nas metodę „przez nogi do głowy". Dają w kość, ale nie zdają sobie sprawy, że tym samym przyczyniają się do lepszego zgrania bractwa. Stajemy się bardziej jednomyślni.
Ja osobiście czuję się dobrze. Zahartowuję się zarówno pod względem duchowym, jak i zdrowotnym. Jeszcze nie byłem ani razu na przepustce, ale wczoraj pod pretekstem włożenia pieniędzy na książeczkę PKO, poszedłem po południu do miasta. Byłem w kościele i po raz pierwszy od miesiąca przyjąłem Komunię Świętą. O godzinie 18.15 była Msza święta i Nowenna do M. B. Nieustającej Pomocy. Potem odwiedziłem Siostry i na 21.00 wróciłem do koszar.
Bardzo Ojcu dziękuję za „Naśladowanie Chrystusa". Jest to bardzo wygodna książeczka, dlatego noszę zawsze w kieszeni, bo na politycznym, którego mamy po same uszy, można z niej korzystać i śledzić piękne myśli, w niej zawarte. Bardzo prosiłbym, jeżeli Ojciec może, albo niech któryś z kolegów to uczyni, aby przysłać mi w liście od czasu do czasu jakąś konferencję czy kazanie, żebyśmy mogli sobie wspólnie przeczytać, przemyśleć.
Wspólną modlitwę praktykujemy w dalszym ciągu, wspólny różaniec, wieczorna modlitwa, w piątek droga krzyżowa - a w święta recytowana Msza święta. Można powiedzieć, że już nie przeszkadzają tak w modlitwie chociaż może to być tylko okresowe, jako eksperyment.
Na razie kończę. Serdecznie Ojca pozdrawiam i proszę o modlitwę.
Z Bogiem
Alek P.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz