"Gdy trzeba, spłacam dług wobec tych, którzy dali nam wolność."
Warszawa, Powązki Wojskowe
Kwatera „Zośki” – kwatera B-20
Stoję przed grobem Tadeusza Zawadzkiego „Zośki” – chłopaka, który marzył o wolnej Polsce i oddał za nią życie. Miał tylko 22 lata, gdy pod Sieczychami jego serce przestało bić. Ale jego historia nie skończyła się tam, na polu walki. Żyje w każdej opowieści, w każdym podręczniku historii, w każdym, kto dziś pamięta. Nawet na tej stronie...
Trzymam w rękach jego fotografię, jakby czas na chwilę się zatrzymał. Może gdyby historia potoczyła się inaczej, Tadeusz miałby szansę zobaczyć dorosłe życie, zakochać się, wychować dzieci. Ale los chciał inaczej bo wybrał drogę bohatera.
Tu na tej ziemi spoczywa nie tylko on. Cała ta kwatera to dowód na to jak wiele Polska kosztowała wolność. Nie można przejść obojętnie.
Pochylam głowę. Świat idzie naprzód, ale pamięć zostaje. Bo dopóki pamiętamy, oni wciąż żyją.
Cześć i chwała Bohaterom

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz