4 maja 1810 w Walewicach urodził się Aleksander Florian Józef Colonna-Walewski - nieślubny syn cesarza Napoleona Bonapartego i Polki Marii Walewskiej.
Niesłychanie podobny do ojca, zabezpieczony przez niego roczną rentą w wysokości 169 516 franków w złocie oraz obdarzony dziedzicznym tytułem hrabiego cesarstwa (Comte de l’Empire) i własnym herbem (w polu czerwonym dolnym biała kolumna ukoronowana złotą gwiazdą, zgodnie z heraldyką napoleońską bez klejnotu – odmiana polskiego herbu Kolumna, który także ma tę kolumnę w czerwonym polu). W dyplomie hrabiowskim został jednocześnie prawnie zalegalizowany przydomek „Colonna” używany dotąd tradycyjnie przez niektórych tylko przedstawicieli rodu Walewskich h. Kolumna. Aleksander został w roku 1817 osierocony przez matkę i zabrany do Polski przez jej brata – Teodora Marcina Łączyńskiego do rodzinnego majątku Kiernozia. Uzyskał od Deputacji Senatu Królestwa Polskiego 25 marca 1823 roku uznanie tytułu hrabiowskiego i został umieszczony w roku następnym na liście osób upoważnionych do używania tytułu hrabiowskiego jako „Józef Walewski”.
Jako dwudziestoletni młodzieniec wrócił z Genewy, gdzie studiował, do Polski, wziął udział w powstaniu listopadowym i 3 marca 1831 roku otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari. Po upadku powstania, Walewski wyemigrował do Francji i uzyskał 3 grudnia 1833 roku nadaniem króla Ludwika Filipa I obywatelstwo francuskie.
Po dojściu do władzy swojego kuzyna, Karola Ludwika Napoleona Bonaparte, Walewski był ambasadorem Francji w Wielkim Księstwie Toskanii (1849), Hiszpanii (1851) i w Wielkiej Brytanii (1851), gdzie mu się udało uzyskać u królowej Wiktorii natychmiastowe uznanie Cesarstwa Francuskiego. W 1855 roku został ministrem spraw zagranicznych Cesarstwa Francji i jako taki przewodniczył konferencji pokojowej po wojnie krymskiej i podpisał w imieniu Francji traktat pokojowy z 30 marca 1856 roku, po czym cesarz odznaczył go 30 kwietnia Wielkim Krzyżem Legii Honorowej i mianował senatorem. Funkcję ministra spraw zagranicznych pełnił do 1860 roku, po czym był do 1863 ministrem kultury i sztuki. i. W ostatnich latach przed śmiercią znany z sympatii do liberalnych reform Walewski był marszałkiem Narodowego Zgromadzenia Ustawodawczego.
Zmarł w 1868. Jego potomkowie w męskiej linii żyją do dziś - najmłodszy, Aleksander Colonna-Walewski, urodził się w 2004.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz