Na scenie zadebiutował jako dziesięciolatek statystując w "Chorym z urojenia" w teatrze Polskim w Warszawie. Przez kilka lat występował w amatorskich przedstawieniach dziecięcych kinach i teatrach. W 1928 roku przystąpił do eksternistycznego egzaminu w ZASP, jednak nie zdał. Kontynuował przerwaną naukę w gimnazjum, równolegle nadal występował. W latach 1930-32 grywał role młodzieńców w Teatrze Polskim. W roku 1935/36 studiował w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. W sezonie 1936/37 był zaangażowany do prowadzonego przez Związek Nauczycielstwa Polskiego objazdowego teatru dla dzieci. W sezonie następnym grał w teatrze w Sosnowcu, gdzie ugruntował swoją pozycję jako komik. Na sezon 1938-39 wrócił do Warszawy i grał w teatrze Malickiej oraz w teatrze Stefana Jaracza - Ateneum. Na sezon 1939/40 otrzymał angaż do teatru Polskiego.
Przygodę z filmem rozpoczął w 1927 roku epizodyczną rolą chłopca w filmie "Zew morza" Henryka Szaro - rolę tę zawdzięczał wygranej w konkursie dziennika ABC. W kolejnych latach grywał drobne role chłopięce, jednak początkiem właściwej kariery filmowej była jedna z głównych ról z głośnym filmie Aleksandra Forda "Legion ulicy" (1932). Wyglądał bardzo młodo, toteż jeszcze jako dwudziestoparolatek grywał role nastoletnich chłopaków. Ogółem przed wojną zagrał w ponad dwudziestu filmach. Wybuch wojny przerwał Fijewskiemu prace nad filmami "Przybyli do wsi żołnierze" (reż. Romuald Gantkowski) i "Przygody pana Piorunkiewicza" (reż. Eugeniusz Cękalski). Był też zaangażowany do filmów "Szatan z siódmej klasy" Konrada Toma i "Kwiaciarka" Michała Waszyńskiego.
We wrześniu 1939 Tadeusz Fijewski jako ochotnik zgłosił się do wojska, jednak nie został objęty mobilizacją. Podczas wojny do 1941 roku był więźniem obozów w Oranienburgu i Dachau. Po zwolnieniu wrócił do Warszawy i podobnie jak wielu innych aktorów pracował w lokalach. Brał czynny udział w ruchu oporu, współpracował z AK. W czasie Powstania Warszawskiego należał do stworzonego przez Leona Schillera zespołu teatralnego. Po upadku powstania Fijewski przebywał w obozach jenieckich w Niemczech. Po uwolnieniu wspólnie z Kazimierzem Krukowskim założył zespół występujący w polskich obozach, następnie występował w Teatrze Ludowym im. Bogusławskiego w Lingen.
Pod koniec 1945 roku Tadeusz Fijewski wrócił do Polski, zamieszkał w Toruniu i występował w tamtejszym Teatrze Ziemi Pomorskiej, gdzie po raz ostatni zagrał rolę dziecięcą (Jasia w Starej Cegielni). W sezonie 1946/47 grał w Łodzi w zespole Leona Schillera, po czym przeniósł się na stałe do Warszawy. Przez dwa sezony był aktorem Teatru Nowego, następnie grał w Teatrze Narodowym (1949-56), Teatrze Współczesnym (1954-68), teatrze rewiowym Syrena (1959-62). Od roku 1968 aż do śmierci grał w Teatrze Polskim. Celował w rolach komicznych, niezdarnych starszych panów. Był cenionym aktorem scenicznym. Jego popularność ugruntowały role w cyklicznych słuchowiskach Polskiego Radia. Rzesze słuchaczy znały go przede wszystkim jako Mundzia z Radiowego Teatrzyku Eterek (gdzie najdłużej odtwarzał postać małego chłopca), a potem jako Grzelaka w radiowej powieści Matysiakowie. Występował także w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji.
Po wojnie Tadeusz Fijewski kontynuował także karierę filmową. Największą popularnością cieszyła się rola tytułowa w filmowej trylogii o przygodach pana Anatola - niezdarnego kasjera ubezpieczalni oraz rola Mazurkiewicza w "Żołnierzu królowej Madagaskaru". Zagrał też starego Czereśniaka w serialu telewizyjnym "Czterej pancerni i pies". W ciągu trwającej pół wieku kariery filmowej wystąpił w blisko sześćdziesięciu filmach i serialach. Zmarł 12 listopada 1978 roku w Warszawie.
[info: http://www.nitrofilm.pl/strona/lang:pl/filmy/osoby_info/124/tadeusz,fijewski.html]
[fot: Tadeusz Fijewski, kadr z filmu "Legion ulicy", 1932]
WESPRZYJ NAS KWOTĄ 5 ZŁ NA https://suppi.pl/https-wwwfacebookcom-historiapolskidzienpodniu
DOCEŃ NASZ CODZIENNY WYSIŁEK I FAKT, ŻE NIE JESTEŚMY PATOSTREAMERAMI, KTÓRZY NA LUDZKIEJ GŁUPOCIE ZARABIAJĄ OGROMNE PIENIĄDZE.
BĘDZIE NAM BARDZO MIŁO :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz