to urodzony 26 września 1906 roku w Petersburgu rosyjski kompozytor i jeden z najwybitniejszych twórców muzyki XX wieku. Autor 15 symfonii, licznych kwartetów smyczkowych, koncertów i muzyki filmowej, łączył tradycję klasyczną z nowoczesnym językiem muzycznym. Jego VII Symfonia „Leningradzka” wykonywana w oblężonym Leningradzie w 1942 roku – orkiestra składała się w dużej części z muzyków, którzy niemal umierali z głodu – stała się symbolem oporu i nadziei.
Był cudownym dzieckiem, już jako kilkulatek wykazywał niezwykły talent muzyczny, a studia w konserwatorium ukończył w wieku 19 lat. W 1936 roku znalazł się pod ostrą krytyką władz radzieckich - artykuł w „Prawdzie” zatytułowany „Chaos zamiast muzyki” niemal zniszczył jego karierę. Inicjatorem publikacji był najprawdopodobniej sam Józef Stalin, który kilka dni wcześniej wyszedł demonstracyjnie z przedstawienia opery w Teatrze Bolszoj, zirytowany jej nowoczesnym brzmieniem. Od tego czasu Szostakowicz żył w ciągłym strachu przed aresztowaniem, a przy drzwiach zawsze trzymał torbę z najpotrzebniejszymi rzeczami na wypadek nocnego aresztowania.
Swoje symfonie i kwartety często traktował jak zakodowane przesłania – pełne były ironii, sarkazmu i aluzji politycznych, które rozumieli wtajemniczeni słuchacze. Do końca życia cierpiał na liczne choroby, a mimo to komponował niemal nieustannie – jego późne kwartety i symfonie uchodzą za pełne głębokiego tragizmu podsumowanie wieku wojen i totalitaryzmu. Niewielu wie, że obok muzyki jego pasją była piłka nożna – posiadał nawet oficjalne uprawnienia sędziego w ZSRR.
Dziadek Dymitra Szostakowicza pochodził z Wilna i walczył w powstaniu styczniowym przeciw Rosjanom, za co został zesłany na Syberię.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz