Tłumaczenie z języka francuski
Historia uczyniła z Jacques’a-Yves’a Cousteau wielkiego obrońcę oceanów. Pionier-poeta, który ukazał dzieciom na całym świecie piękno świata ciszy.
Archiwa odsłaniają cynicznego reżysera, który masakrował morską faunę dla oglądalności, pracując jednocześnie potajemnie dla przemysłu naftowego.
Mit jego miłości do morza wali się w gruzy już przy oglądaniu jego pierwszych ekspedycji. Aby uzyskać spektakularne ujęcia, załoga Calypso nie ograniczała się do obserwacji natury. Niszczyła ją za pomocą materiałów wybuchowych.
Komandor regularnie wysadzał w powietrze całe rafy koralowe. Metoda była kliniczna: ślepa eksplozja, by móc filmować i zbierać setki martwych ryb wypływających na powierzchnię.
Okrucieństwo wzrasta o stopień w obliczu morskich ssaków. W swoim filmie nagrodzonym Oscarem jego statek okalecza młodego kaszalota. Wielki humanista postanawia dobić go strzałami z karabinu.
Gdy rekiny, zwabione krwią, zbliżają się do padliny, obrońcy oceanu wciągają je na pokład, by zarąbać siekierą i pałkami w kąpieli krwi sfilmowanej jak heroiczny triumf.
Ale absolutny cynizm Cousteau nie kryje się tylko w tej podwodnej rzeźni. Ukrywa się w czekowych książeczkach, które finansowały jego statki.
Mityczny statek ekologii nie był tylko pokojowym okrętem badawczym. Był to statek prospekterski hojnie subsydiowany przez British Petroleum i kartel naftowy.
Pakt był równie lukratywny, co destrukcyjny. Przed kamerami Cousteau recytował wzruszające mowy o czystości i kruchości mórz. Za kulisami jego sprzęt metodycznie kartografował dno morskie, umożliwiając firmom naftowym zlokalizowanie przyszłych odwiertów offshore w Zatoce Perskiej.
Podręczniki szkolne wychwalają ojca założyciela świadomości ekologicznej.
Fakty dokumentują najemnika czarnego złota, który wysadzał koralowce dla widowiska, zarąbywał faunę siekierą i sprzedawał topografię mórz gigantom naftowym, uśmiechając się do kamery.
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz