Tłumaczenie z języka angielski
W 1967 roku Wielka Brytania miała więcej pojazdów elektrycznych na swoich drogach niż wszystkie inne kraje na świecie razem wzięte, a wszystkie one dostarczały mleko.
Było ich dziesiątki tysięcy. Wóz mleczarski: otwarty z boków, akumulator pod podłogą, maksymalna prędkość około 15 mil na godzinę i pisk, który można było rozpoznać nawet we śnie. Ładowany był na noc w magazynie i wracał tam do południa.
Przewoził szklane butelki. Każda z nich była zbierana z twojego progu następnego ranka, myta i napełniana ponownie. Butelka krążyła w ten sposób 20 lub 30 razy, zanim się stłukła. Kapsel z folii trafiał na złom. Nie było żadnego innego opakowania.
Mleko pochodziło z farm oddalonych o kilka mil, przez lokalną mleczarnię, i lądowało na progu przed siódmą.
Więc oto, co miał ten kraj. Zestaw pojazdów dostawczych bez emisji spalin. Pojemniki wielokrotnego użytku z wskaźnikiem zwrotów, o którym marzyłaby każda nowoczesna inicjatywa. Bez plastiku. Łańcuch dostaw, którego długość można by przejechać na rowerze. Mężczyznę, który zauważał, jeśli butelki starszej pani się piętrzyły, i zapukał.
Został rozebrany w około 15 lat, ponieważ supermarket mógł sprzedawać mleko o kilka pensów taniej w plastikowym dzbanku jako sposób na przyciągnięcie cię do środka.
Każdy element tego systemu jest teraz przedmiotem rządowego celu na rok 2040.
Działał w 1967 roku, cicho, w ciemności, i nikt nie uznał, że warto o tym wspomnieć.
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz