Historia 1918-1945
Aniela Krzywoń - żołnierz 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, pierwsza Polka, która otrzymała tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
Urodziła się 27 kwietnia 1925 r. w miejscowości Puźniki w powiecie buczackim w województwie tarnopolskim. Pochodziła z rodziny patriotycznej, jej ojciec walczył w Legionach i w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1940 r. rodzinę Krzywoniów deportowano w głąb ZSRR, do wsi Jakutino w rejonie Szytkina w obwodzie irkuckim. Później przeniesiono do Kańska w Kraju Krasnojarskim, gdzie Aniela początkowo pracowała w zakładach przemysłu drzewnego, a następnie w charakterze frezera w zakładach zbrojeniowych.
29 maja 1943 r. wstąpiła ochotniczo do Ludowego Wojska Polskiego, gdzie otrzymała przydział do 2 kompanii fizylierek, 1. Samodzielnego Batalionu Kobiecego. W trakcie bitwy pod Lenino Anielę przydzielono do oddziału ochrony sztabu 1 Dywizji Piechoty, w stopniu szeregowej. Jej zadaniem była ochrona ciężarówki z dokumentami sztabowymi. 12 października 1943 r. samochód trafiony niemiecką bombą lotniczą stanął w płomieniach. Aniela nie zważając na płomienie i ostrzał wroga uratowała z ciężarówki skrzynię z dokumentami i dwóch rannych, sama niestety zginęła w pożarze.
Całe zdarzenie opisał ówczesny dowódca armii, generał Zygmunt Berling:
"Okoliczności śmierci Anieli Krzywoniówny wywarły na mnie i na wszystkich ogromne wrażenie. Jej bohaterstwo, odwaga i poświęcenie, dzielność naszych walczących kobiet - można było wtedy uhonorować i utrwalić w narodowej pamięci tylko nadaniem najwyższych odznaczeń wojskowych. Dlatego rozkazem odznaczyłem szeregowca Anielę Krzywoń i kapitana Wysockiego - Krzyżem Virtuti Militari i wystąpiłem do najwyższych władz radzieckich o pośmiertne nadanie im tytułu Bohatera Związku Radzieckiego".
Za swój czyn została pośmiertnie odznaczona: Orderem Virtuti Militari V klasy, tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 11 listopada 1943 r.) i Medalem Złotej Gwiazdy oraz Orderem Lenina.
Pochowana jest na polskim cmentarzu wojskowym w Lenino. Jej imię noszą ulice w wielu miastach Polski, m.in. w: Bielsku-Białej, Krakowie, Nowej Dębie, Skierniewicach, Szczecinie, Warszawie, Zabrzu, Zielonej Górze oraz za granicą - w Kańsku na Syberii. W okresie PRL jej imieniem nazwano wiele szkół (np. w Legnickim Polu, gdzie w okolicznej miejscowości Mikołajowice mieszka jej brat), drużyn harcerskich i gromad zuchowych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz