Był synem Romana Badochy, podoficera Korpusu Ochrony Pogranicza. Matka Wanda z domu Tylec. Wychował się w niezmiernie patriotycznej rodzinie.
Walkę zbrojną rozpoczął jako 17-latek w 1942 roku działalnością konspiracyjną w szeregach AK w 23 Ośrodku Dywersyjnym na Wileńszczyźnie. W 1943 roku objął dowództwo jednego z patroli. Po wpadce i dekonspiracji od maja 1944 roku był żołnierzem 5 Wileńskiej Brygady AK, dowodzonej przez mjr Zygmunta Szendzielarza ps. Łupaszkę.
Na początku 1945 roku został dowódcą plutonu w 4 szwadronie. Odtąd nieprzerwanie uczestniczył w walkach z oddziałami KBW, MO i NKWD. Operował w rejonie Bielska Podlaskiego, Białowieży i Hajnówki.
Podporucznik Badocha zawsze osobiście kwitował przejęcie rzeczy i sprzętu należącego do MO i UB. W odpowiedzi na akcje 2 szwadronu Żelaznego władze komunistyczne rzuciły przeciw niemu duże siły MO, KBW, UB i wojska.
Zginął w wieku zaledwie 21 lat, 28 czerwca 1946 roku, w majątku Czernin koło Sztumu. Podczas obławy zorganizowanej przez siły bezpieki został śmiertelnie ranny odłamkiem granatu.
Dla UB było to wielkie święto, ponieważ Badocha zadał im największe straty i był na czele listy najbardziej poszukiwanych. Zwłoki ppor. Badochy wrzucono do świńskiego koryta i obwożono po wszystkich posterunkach UB i MO w okolicy.
#NaszaPolska
#NarodowyDzieńPamięciŻołnierzyWyklętych
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz